Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Em gundî ne û cotkar
Em xebatkar û karker
Nav barê me de roj e
Em têkoşer û dozvanin

Em kedkar em xebatkar

Axa xelqê ji xerîban re nabe welat, ez bimirim nabe welat
Wele, xerîbî ji me re
Nabe derman
Û
Nabe yar
Nabe heval

Bitmez hüznü gökte asılı, buğulu gözlerim ıslaklığıyla
Her zamanki gibi acılarla sırılsıklam
Olan halimle
Uzaklara dalıp gittim
Yavaş, yavaş tükenen ömrüm
Sona yaklaştıkça

Mavi bir iklimde denizi yosun kokan, kalbindeki
gecelerin başıbozuk
Ey mecburiyetten iliklerime kadar kanıksadığım
Pembesi kâkülü bir başka güzel olan
İhtişamlı
Erguvanlar şehri

Biliyor musun? Sen kokan bir bahar düştü memlekete
Doğanın bir ikramıdır
Dağlara
Kelebeklere
Çiçeklere
Güneş olmasada

Karanlığın körlüğünden
Ölüm çıka geldi
Erdemsizliğe
Barbarlığı yükleyenler
Göğü sarsan nidalar arasında
Kör vicdanlarını

Çarkı çoktan beri bozulmuş, şu yıkılası çürük çarık düzende
Her seferinde ürettiğin, anlamsız cümlelerde
Boğma beni
Anlamaya çalışıyorum
Seni
Ama

Akan gözyaşları
Acıtan, sızlatan yaralarımız
En zalimler pusuda bekler olmuş
Sıkılan kurşundur
Üzerimize yağan zehir
Yüreklerden göçen kan

Kime anlatsam bitmeyen derdimi
İçim, dışım yandı her yanım yara
Özlemle koşuyorum aydınlığa
Gecem simsiyah, gündüzüm kapkara

Başımda bir toz-bulut dolaşıyor

Anlam vermedim bu nasıl zamandır
Ele her gün güneş bizlere dumandır
Yine zenginler giyinmiş-kuşanmış
Bize hep kahır, ellere bayramdır

El vurma yüreğime hep yaradır