Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Güzel, çok güzeldir başındaki sarmalın
Dünyaya nurdur, yüzündeki gül cemalın
Belinde kemer var, ayğanda da nalın
Kolların arasıda ölesim var benim

Halkların yiğit bacısı, sen bahar mısın?

Nasıl gülsün nasıl gülsün, doğa bize nasıl gülsün?
Namert eller, kanlı eller keserse çiçekleri, gülleri
Yemyeşil ormanları
Fidanları
Ağaçları

Doğma güneş doğma neyleyim seni
Felek rahat bırakmıyorsa beni
Gözlerimden hep yaşlar akıyorsa
Ben nedeyim günü, nedeyim seni

Süründüren dert, keder çekilmiyor

Dağların sessiz duruşu
Kuzuların melemesi
Atların kişnemesi
Kuşların ötüşü
Buğdayı tarlaları
Bir avuç erinç doldu, taştı yüreğime

DOĞULU GELİN

Kundaklı bebeği kucağında
Sırtında pabuçsuz, çorapsız
Saçı alabros çocuğuyla
Yıkılan, yakılan

Gün ışığı gibi dokun bana! Nefesin, tüm kokun sinsin tenime
Çiçeklenen gülüşünle, bedeninindeki güzelliğinle
Dokun bana, kadehin kadehe dokunduğu gibi
Salıver yüreğini yüreğime
Kana, kana dökül içime
İçim sarılsın sana

Yalan hikâyelerin peşinde kuşup davul-zurna eşliğinde nara atıp
Savaşlara tebessüm eden! Ey kabadaylar
Dokunmayın toprağa yağmur taşıyan
Bulutlara
Dokunmayın artık tutunacak
Dallara

Doldur saki içeyim
Kendimden geçeyim
Sanma ki zevkten içeceğim
Derdim çok
Param hiç yok
Var mısın? Deftere yaz şu hesabımı

Gökte dolunay var, düşlerimde sen
Gözlerin göğü kuşatmış, bu gece
Ben suszu, çorak topraklar gibiyim
Hırçın sel ol, ak içime sessizce

Hüzünlendim, tüm yıldızlar çok uzakta

Senin acın hayatın ayrıntısında gizli! O acı ki büyük bir acı
Tarihin her döneminde rastlanan, o öykünün acısı
Aynı acı
Aynı
Anne karnındayken cinsiyeti sorgulanan
Göbek bağı anasından çözülmeden