Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Dert
Ölüme alıştık
Acılarla tanıştık biz
Her gecenin sabahında
Kapılarımızı kırıp hanemize girenler var

Seni tüm göğe tüm bulutlara anlatım
Kurak, çorak topraklara yağmur, kar yağdı
Seni tüm güllere, çiçekler anlattım
İnan gün en güzel gün, bağ en güzel bağdı

Seni toprağa anlatım bereket yağdı

Bir zeytin ağacı ekmeliyim, ansızın çaldığın gönül kapısına
Adı barış ağacı
Ömrü bin yıllık olan
Ama
Yeryüzünde
Savaşlardaki ölüm korkusu

Bu gece, ben umut bekler gibiyim
Bakmaz mısın sana yanan gönlüme
Garip bülbül gibi hep zâr eylerim
Bak kerem gibiyim, dokun gönlüme

Yanakları bahar, dişlerin mercan

Yalanlarıyla, gaddarlıklarıyla, yaşamı çiğniyenlerin
Yüreğine kötülük işleyenlerin
Bitmeyen, tükenmeyen
Mertliği olmayanların
Hırsıdır
Sömürenlerin dünyasıda bendeki olan soğuk ölüm

Geldi, geçiyor şu kısa ömür
Seneler, günler tükeniyor
Hep karda, boranda kaldım
Asla, bana hiç gün doğmuyor

Tez gel sevdiceğim, ne olur

Güneşi, mehtabı, yıldızları anımsatan bakışın
Yağmursuz geçen kurak mevsimde
Suyun toprağa
Toprağın suya olan
Hasrete dönüşmeden
Bende

Vakt-i seherde yaktığım
Coşup akan dert öyküsü
İçi vahlarımla dolu
Ömrümün hazin türküsü

Yurdundan göç eden gönlüm

Ey geclerin sönmeyen yıldızı
Nefha kokan narin bağların gülü
Ey virane gönlümün şahdamarı
Sana meftunum, baharımın gülü

Ey sevdalı yüreğimin dergahı

Göğün kükremelerine inat, uçsuz bucaksız gökyüzünden
Hiçbir yıldız akıp yereyüzüne dökülmesin
Fırat kadar, Dicle kadar sevdiğim
Her bir yıldız bende birer hülya
Her biri yıldız bende
Birer dünya