Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bu nasıl bir zulümdür, gün doğmuyor
Dalında dal kurudu, gül açmıyor
Yerden-göğe kadar dünyam mahşerdir
Dost, şu upuzun yollar tükenmiyor

Hangisini diyeyim, derdim çoktur

Yollardayım, gözlerimden akan yaş var
Yaz ortasında bile sağım, solum kar
Ömürüm geçiyor, gülmedim şu cihanda
Zaman bana dert, kahpe dünya bana dar

Yollardayım, sağa, sola çarpıyorum

Yerle göğün kucaklaştığı, o ince yer olan ufuk çizgisinden
Bize inat doğmayan güneş'tir
Umut kavgamızın
Başlangıcında
Teni kavruk toprağa
Ektiği

Hiç korkmuyorum ölümden, şu zindanda korktuğum kadar
Bir acının bin parçaya bölündüğü
Her an
Karanlığı bol olan bu yerde
Bitmiyor
Dehşet dolu kâbuslu

Gün bugün güneş kızgılığından, Her yer 1 Mayıs
Gün bugün kıpkızıl, gün bügün kan kırmızı
İşçi sınıfı yürüyor dört bir koldan
Yepyeni bir dünya için
Oraklı
Çekiçli

Kıyımın orta yerinde büyüyen utançta
Bıçak sırtında acısı biriken
Her öldürücü darbede
Çıplak çığlıklar da
Yüreğinde ki umutlar
Paramparça olan

Umudun sabahına çalarken, sımsıcaklığı sağılası güneş
Dallarda, anlamlı anlamsiz raks kalksın
Böcekler
Kuşlar
Işıltılar
Kim bilir, belki bizim oralarda sessizlik

Narin bir gülümsemeydi, yanaklarından asılı kalan
Yarınlara umut bağlayan sıcak yürekleriyle
Gizli ya da alenen yaşadıkları sevdalarıyla
Kimi kendine “vatan bekçisi”
Kimi “özgürlük sevdalısı”
Diyen

Karanlığın en koyulaştığı yerde
Önüme çektiler demirden perde
Alazım, alevim tüm göğü sardı
Bir başıma kaldım şu nameret elde

Kar günler peşimi bırakmadı

Yaralı yüreğimden kan akıyor
Canlar ne olacağım belli değil
Kimse de benim halini sormuyor
Ah gece mi gündüz mü belli değil

Hazan geldi yapraklar dökülüyor