Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Geldi, geçiyor şu kısa ömür
Seneler, günler tükeniyor
Hep karda, boranda kaldım
Asla, bana hiç gün doğmuyor

Tez gel sevdiceğim, ne olur

O sendeki güzel gülümsemeydi, her yürek ağrısına iyi gelen
Huzur veren bir tutam mutluluk
Şiirlere yazılan sevda
Karanlığa inat
Şafak çıplaklığında
Boy veren nazlı güneş

İnanılmaz asla, fakat şu koca kent amel defteri sayıldı
Dinmeyen çığlıklara düğümlenen İstanbul boğazında
Yılın ilk gecesinin ilk saatinde Ortaköy’de
Bir mahşer yaşandı! Hem de emsalsiz
Sanki bin mahşer gibi
Çaresiz bir korku

Oy dilo loy oy dilo
Ez qurbano lo dilo
Şer derket ax,wax
War diqele oy dilo

Oy dilo loy oy dilo

Oy eman eman eman
Çiya,deşt,gelî duman
Berf barî rojan,şevan
Axa welat naê xuyan

Oy eman eman eman

Yanan bir ateş var içimde dinmiyor
Baştanbaşa ruhumu sardı sönmüyor
Harlana-harlana közü harlanıyor
Perişan oldum, o yarin umurunda mı?

Oy bana çoktan günüm, güneşim söndü

Kör kuyularda kalan
Dünya’ya
Şafaklar çok uzak,
Gecelerin koynunda kalan
Mehtaplar derin uykuda…
Yıldızlar

Sen olmayınca yüreğim susar durur
Sensiz neyleyim udu neyleyim sazı
Günlerdir gönlüm özlemini çekiyor
Sen olmayınca ben ne edeyim yazı

Şu özlem şu ayrılık hiç çekilmiyor

Toprağa tohum ekeriz
Zararlı otu sökeriz
İşçi, köylü, emekçiyiz
Yoruldukça ter dökeriz

Pis nefsine uyanlara

Yürekleri sıcak canlıları katledenler
Hayvanlara zulüm edip
Sevinç duyanlar
Ey kıyıcılar
Ey zalimler
Hak çalanlar