Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Mehmet Çobanoğlu

Bu gece nefesin ateşi, hiç dönüp dolaşmadan aksın içime
Ne olur gecemize yağmur
O öpülesi yanaklarına
Gözyaşların
Memlekete mermi yağmasın
Kanla ıslanan dudaklarına

Devamını Oku
Mehmet Çobanoğlu

Bir gemi demir aldı bir gemi, bu limanlardan
Vakitli vakitsiz, fakat efkarlı, acılı
Karanlığın kenarından, şehrin hüznünde
Çok uzaklara doğru sessiz, sessiz
Tepeden tırnağa
Ama umut

Devamını Oku
Mehmet Çobanoğlu

Yoksulluğun coğrafyasında, odununu tutuşturulup, kömürü yakılan
Sıra dağları, sarp geçitleri, karanlık tünelleri
Erzurum'u, Erzincan'ı, Sivas'ı, Kayseri'yi geçerek
Bir ayrılığın, bir yoksulluğun
Ölümcül kanamasından
Kars’dan İstanbul’a

Devamını Oku
Mehmet Çobanoğlu

Kavruldu topraklar, ağaçlar susuz
Bu nasıl bir devran! Temeli koftur
Haneler harabe, yürekler yanık
Yanan yüreklere merhem yoktur

Kimi saray yapmış, kimi de evsiz

Devamını Oku
Mehmet Çobanoğlu

Gitme ele ah edersin?
Güz olur kışa kalırsın
Bana hayırsız davranma
Bu canımdan can alırsın

Yad ellrerden sen dönmesin

Devamını Oku
Mehmet Çobanoğlu

Ne olur uğrama, uğrama bana
Gelme düştüğüm şu karanlığa
Ben, karatoprağa yurtluk olayım
Sen güllere sarıl, bende toprağa

Yırtıldı yelkenim! Boran vurdukça

Devamını Oku
Mehmet Çobanoğlu

Şu acayip, kapkaranlık dünyada
Kimi çok açık gezer kimi peçeli
Kimisi zengin, kimisi fukara
Kimisi akıllı, kimisi deli

Şu dünyada bir çok garip haller var

Devamını Oku
Mehmet Çobanoğlu


Yine efil-efil esen rüzgârla beni sarhoş eden
Buram-buram kokun geliyor
Çok uzaklardan
Ne çabuk unuttun
O günleri

Devamını Oku
Mehmet Çobanoğlu


Ey çağıl, çağıl içime akan ilkbaharım
Şimdi sana belki kuşluk vakti
Belki şafak
Bana
Her şey karanlık

Devamını Oku
Mehmet Çobanoğlu

Kuruyan topraktır, susan su, küsen güneştir, akıp giden zamandır
Her gün doğuşuyla; mateme hazırlanan şu kocaman coğrafyada
Ağlayışlar arasında halka, halka kopup giden
Çocuksu umutlardır
Yok edilen
Yaşam

Devamını Oku