Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Cennet, tuğba benim olsun istemem
İncil, tevrat benim olsun istemem
İnsanlık, vicdan, sevgi yeter bana
Tacı, tahtı, saltanatı istemem

Dokunmayın dünyama yeter bana

Şimşekleri yoğun, güneşi içine çeken bulut kümeleri
Sardı, terk-i diyar edemediğim şu kocaman şehri
Ben günler, aylar siz de “yıllar” deyin
Nicedir maviliğini görmediğim
Göğün özlemini çekiyorum
Şimdi

Bıktım artık karakıştan
Bahar, yaz'ı getir bana
Karanlığı yırtan gün ol
Güneşi al getir bana

Dön yüzünü gündüz eyle

Tabiat ana, ne güzel bu doğa
Nefes güzel, yaşam güzel, can güzel
Tüm otluklar, çimenler, sarmaşıklar
Akan sular, dereler, göller güzel

Tabiat ana, ne güzel bu doğa

Dostlar bırakın izazı, ikramı
Nasıl desem nasıl desem meramı?
Gönlümdeki sevdamın ateşini
Şu iyileşmeyen devasız yaramı

Kıydılar yaşama, kıydılar cana

Öyle sessiz olduğuma bakmayın
Ağız dolusu
Kan tüküryorum
İçimde oluşan
Yaralardan olacak ki
Çığlıklarım yapıştı dilime

Di navberê te de deşt û zozanin di de jî bi gul û gulistan in,
Bi hawêr te de jî gir û latin an jî şaxur, zinar û çik çiyan in,
Di ser te de gul û kulîlk û nêrgiz in an jî sosin, lîloz û binefş in..
Welat tu çi şêrînî tu wek dilan û cana bi wek havîn û biharan î.

Stranê dengbêjan bi awazên darbilûran ê qulingan jî li te tê!

Dîsa me re koçberîye
Îro her der heşerîye
Baê sîtem ser me de hat
Kevir, kuçik me herîye

Ax fîxana dayikan e

Memê Eyo diket nav xem û xeyalan,
Bi dilê keserî digot:fixan û hewar!
Bangî gelan dikir du,sê û çar dengan,
Digot:ka ziman ka ax ka welatê me?

Memê tim xemgîn û bêkêf bû bo welat,

Dîsa li erd û asîman duman e
Qêrîna zarokan û dayîkan e
Hemû çûkan û guran re jî xeme
Li axa me de şîn û şîvan e

Bi dîsa rojan, mehan û salan e