Açlık, yoksulluk var, halk perperişan
Hangi halleri desem, hep içim kanar
Umarım tükenir kalmaz acılar
Bir çocuk ağlasa, yüreğim yanar
Şu yoksulluk halkı tarumar etti
Kötülükler toplumu öğütürken
Gözyaşları yanakları yırtarken
Cizre’de
Şirnak’ta
Gezi’de
Halkın beynine
Kalkın bugün yine yangın var!
Kardeşler arasında kavga var
Yüreklerde feriyat,figan,yara
Bugün ölen yirmdort can var
Evlerde yas dağlarda duman
Sakın kesme, kestirme! Dalından kuşlar öten ağaçları
Ormanlara balta vuran eller kırılsın
Çıplak bırakmayın dağları, vadileri
Ağaçlara kıymayın
Cahiller
Vahaları çöl etmeyin
Dünya'yı karartan karanlığın kıvrımından, hüzündür yeryüzüne yağan
Buğulanan her gözümün gözyaşları
Finik atan tufan olup
Toz, duman, küllerle
Savurduğu her şey
Ben oluyorum
Yaşamak uğruna, ufuklarda karanlıkları yırtarak
Şafak gibi aydınlığın habercisi ol
Her gün her gece
Kükremiş sel gibi
Mazlumların kavgası gibi coş
Zaman
Bana yol göründü, gidesim geldi
Bu nasıl bir hayat? Ölesim geldi
Ektiğim çiçekler bensiz kalacak
Ah şu ayrılığa sövesim geldi
Bugün toprak bana derinden susmuş
Söz bende, dil sendedir,
Yüreğimiz çeliktendir…
Kul hakkını yedirmeyiz,
Yenilmeyiz, güç bizdendir…
Yoldaş olduk can canayız,
Duman sarmış vadide başın üzerinde göğü
Dertli insanda neşe
Bencilden vicdan
Taş bağlayan yürekte
Sevgi
Kıyısı olmayan denizlerde ise hiç sığınak arama
Ey kanunsuz, ey kitapsız, varsın namın-şöhretin, tahtın-tacın
Sofranda bal-kaymak, haviyarın olsun
Dünyaya malına doymak bilmeyen
İblis
Acıdan zevk alan
Zalim




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.