Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Değmeyin nehirler aksın, yağmurlar yağsın, tohumlar göversin
Gülü, çiçeği dala, mehtabı geceye, güneşi güne
Sevdayı ve aşkı sevene
Yarınlarımız harcanmasın diye
Geleceği gençlere
Ülkeyi aydınlara

Delala min, bi her dem min girîne
Rojane min re jan, min re zarîne
Edî, bo te bûm koçerê rê ye dûr
Li dîsa min nalîne, min zarîne

Delalê min çi dibe, fedîneke
Porê xwe, biskê xwe ser xwe de şeke
Bila her kes eşqa te bizanibe
Bişkokên kirasê xwe min re veke

Gula min, were bibe mêvanê min

Ez qurbana bejna zirav, çavên reş
Dev buçukê, rûkenê, xûy şêrînê
Wele-bile qasidê evinê me
Ev canê min te daxwaze bi tenê

Bextewarê, çelengê, dil germê

Şu başı yüce dumanlı dağlardan
Dört nala koşup gelen seher yeli
Varsın içimde fırtınalar kopsun
Gel, al güle değme ey seher yeli

Yürek sızılarım kora büründü

Gülüşlerin ufukları sardığı, rıhtımları kalabalık fakat benim gibi yalnız
Ilık bir yağmur sonrası, sonu görünmeyen
Bir deriyanın sahilindeyim
Bu gece
Zaman upuzun bir yol gibi
Islanan kirpiklerim, bir rüzgarın ağzında asılı

Ne ilk ne son acımiz, Deniz bizim bacımız
Katil tetiği çekti, zamana feryat düştü
Bizim Deniz vuruldu, gözleri umut, umut
Tarihe bir not yazın, haziran'a vah düştü

Bir küçük dünyamız var, Deniz'leri çok büyük

Sabaha yakın bir felaket geldi
Oy acımasız, vicdansız bir haldi
On şehir, yüzlerce köyü yok etti
Hiç acımadan binlerce can aldı

Zaman sustu, her yerde dert çağlıyor

Binalar hurdahaş, kolonlar kırık, kirişler toz, toprak olmuş
Şehirlerde, köylerde dehşet, korku, panik var
Yıkıntıların üstüne
Gece çökmüş
Gök kubbenin altında
Her yer duman

Zelzele vurdu! Unutmayın bizi
Hallaç pamuğu gibi savurdu biz
Ben yaşıyorum, peki şanslı mıyım?
Bende geçmez bu acıların izi

Ölümün kucağında yalnız kaldım