Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Nizanim tu gulî an jî kelemî
Ji caran min re şadî caran xemî
Te agir berda li nav dilê min
Nizanim tu fitîl î, an jî şemî

Te coşîya nav dilê min wêran kir

Kekik kokan dağların ardında, gülün ortasında yüreği yanan bir bülbüldür
Tepeden tırnağa
Koyun-kuzuların hikâyesi de böyle
Yaralı keçinin bedeni de
Kınalı kekliğin canı da
Hewar li min hewar

Sevda besleyen, hasretle yanan yürekleri teselli eden
O masum, o Fırat akışlı
Duygu yüklü
Bakışların
Hayatı sarıp kuşatan
Güneş gibi

Toprağa tohum ekeriz
Zararlı otu sökeriz
İşçi, köylü, emekçiyiz
Yoruldukça ter dökeriz

Pis nefsine uyanlara

Oğul tezelden kalk, burdan gidelim
Bu eza dolu günler ellerde var mi?
Zulmün bize verdiği bunca acı
Geçer mi geçer mi, oğul geçer mi?

Oğul tezelden kalk, burdan gidelim

Yürekleri sıcak canlıları katledenler
Hayvanlara zulüm edip
Sevinç duyanlar
Ey kıyıcılar
Ey zalimler
Hak çalanlar

Işıldayan şafağın parıltıları gözümün önünde geçerken
Uzun bir yolculuğun kızıllığı ve buğusu içindeyim
Saatlerdir tren beklediğim
Ankara tren grında
Göğsümün ta orta yerine
Sanki incecik bir ok saplandı

Kardır-kıştır şu dağlar yol vermiyor
Yavrum çok hasta, yüzü hiç gülmüyor
Hep acı, dert içinde kıvranıyor
Zalim kaymakam araç yollamıyor

Yorgun dizlerim dayan daha dayan

Alev, ateş sardı tüm dünyamı yanıyorum
Ağla gözlerim ağla virane oldu bağım
Heyhat ne ömrüm kaldı, ne sabrım, ne takatim
Ne çabuk geldi geçti benim gençlik çağım

Ağla gözlerim ağla rahat değil yüreğim

Daha çok yürüyecek bir yolum, özlediğim günler var
Devrime olan özlemimdendir
Derdimi efkârıma gizledim
Gülümseyerek
Yürüyorum
Yaşanmışlıklarım