Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ne çok ama ne çok yaralandım
Dipsiz karanlık kuyularda
Sınır tanımayan düşlerimde
Kaç zaman üzerimde geçti
Bilmiyorum
Küf tutmuş ranzamda

Biz rençperiz sürer, eker biçeriz
Biz tarladan harmana sap çekeriz
Su gibi boncuk, boncuk ter dokeriz
Biz buğdaydan un yapar, un eleriz

Biz yan yana tırpan, tırmık çekeriz

Biz dostlarımızı bayramlarda, cumalarda, özel günlerde
Biz sevdiklerimiz yalnız aydınlık
Yalnız güzel hallerde
Biz can dediklerimiz
Yalnız baharlarda
Yalnız yazlarda değil

Yaşanılan çok kötü bir zamandır
Kış gitmiyor, dinmiyor fırtınalar
Bu ne haldir her yer zifir karanlık
Hiç bitmiyor şu boğucu dumanlar

Şu kardan, kıştan tüm yollar kapalı

Ji vê dilê germ, ji van çavên zelal
Ez bi hevalan û dostan bawerim
Bi şevan û rojan ez tim dimeşim
Ji bo azadîya gel bendewarim

Yara min
Dilê min
Lez wera ba min
Ez helbestvanê bê niştiman im
Ez bi salan e bêguman û bêziman im
Were vê bajarê xerîbîyê min helde bibe

Yüküm ağır, gücüm bitti
Dertler beni heder etti
Bir ümide sarılmıştım
O da göçtü, o da gitti

Gönlüm yorgun, dilim suskun

Ey her gadasına kurban olduğum
Gel gör bin dert esti gönül dağıma
Gördün mü? Ne arı var nede kumru
Boran vurdu baharıma, yazıma

Bu memleket ahvalı mıdır nedir?

Huzuru bol gülümsemesinde, öylece çakılıp kalakaldığım
Gözlerinde sabah güneşi boy verirken gördüğüm
Bahar, yaz gibi yanaklarından
Umut, şefkat çiçekleri
Ateşten goncalar
Güller açan

Kim bilebilir ki şu yüreğimi yakan içime düşen ateşi
Kim bilebilir ki bana doğrulan ölüm kusan namluyu
Kalleşçe vurulduğumu
Dağlara kaçışımı
Dünyamın yıkılışını
Göğün üzerime çöküşünü