Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Öyle mahzun, öyle garipki içimde yeşeren özgürlük sevdam
Güzel yarınları ümitle bekliyor
Acı dolu yaşadıklarımdan
Ölüm uyanıyor
Heran
Kış'tan başka hiç bir mevsimi olmayan

Ben bakışlarına takıldım, takıldım öylece kala kaldım
Sen kulak verme ahlarıma! Ne olur boş ver
Ne olur duyma beni
Duysan da
Sanırsam çözemesin
Sözlerimi

Bir sevdadır ardı sıra koştuğum o gülüşün
Bir huzur deryasıdır içimde yakamozlaşan
Gözlerimde kalan
O masum
O eşi benzeri olmayan
Gözlerin

Gönül ömür boyu ah çeken benim
Sendeki o büyük, yüreğin batur
Eğer analamasan işçi halını
Yakınıma gelme, benden uzak dur

Gönül görmelisin yoksul köylüyü

Sen, vazgeçemediğim, bağrımda yanık bir sevdasın
Bazen durmak bilmeyen bir tebessüm
Bazen haddinden fazla ağlamak
Etrafındaki sıradağlar
Yamaçlarındaki yeşil bağlarınla bendesin

Şu kapkara günler gitmek bilmiyor
Ey gönül bu düzen huzur vermiyor
Depderin hüzün var, yine zam geldi
Canım dost, yiğit dost cefa bitmiyor

Açlık, yoksulluk çok, feryat bitmiyor

Wê rojê pêngaveke geş
Yekîneke germ
Dijrabûneke mezin
Serbestike bêdawî
Pêk anina sitirandinan
Rizgarîke bi rûmet

Ey paşverû
Ey bênijad
Me re mirin berpêş bû
Mîmarê wê jî tu yî
Em şoreşger
Em şêrinin

Hüzünle dalıp giden o buğulanan gözlerimle değil
Talan görmüş, acı yaşamış derinden yaralı
Istırap çeken yüreğimle
Tozu-dumana katarak
Hüsranla ağlıyorum
Kendime

Çiçek kokan, gül kokan benim sevdam
Ben gözlerine meftunum, ey güzel
Yar, hasretin saplandı yüreğime
Hal böyle, haberin ola can güzel

Ateş oldum, ateş oldum, ey sevdam