Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bilbilên li ser şaxên gul nemane
Lo dilo! Gelo ev çito zamane?
Bi axînî û fîxan ketiye gul
Gul re berf û baran, mij û dûmane

Gul û şaxan xeman diherimînîn

Tu hinara baxanî
Gul sosina çîyanî
Bê te sebra min nayê
Tu bedewa Kurdanî

Tu rojî, ronahî yî

Şu umursamaz kötü dünyada, kötülüğe inat  yürüyorum umuda
Hatıralarımı yükledim yüreğime
Maviye boyadığım düşlerimle
Yalnızlığın vahametiyle
Arkama bakmadan
Yürüyorum kördüğüm olan

Yel esti gül koptu, gül kan kızıldır
Şu karanlık bozkırda yaşam durmuş
Dal kırık, gül süzülmüş, toprak dertli
Can, gül dalın kucağında kurumuş

Feryat eden bülbüle hüzün kalmış

Zozaanên me perçiqndin, li gul, sosin ên tê de qetandin
Li vê jiyana kurt de, bênamusî heta çokê ye
Hatin
Kar û berxên me bi tevayî qir kirin
Kozê wan ruxandin
Komê wan helweşandin

Her sabah her akşam gün bana haram
Yel estikçe kanıyor derin yaram
Şu yürek hep deli, deli sızlıyor
Yaram yüreğimdedir, nasıl saram?

Şu yolları, dağları aşamadım

Seni yaşayabilmek seni, hüzünde değil, gülümsemelerde
Ağıtlardan, yürek acılarından yükselen çığlıklarda
Uçurumlardan düşen bulutlarda
Yitik sevdaların
Ah û zarında değil
Ezgilerde

Gözleri hep nemli, yüreği hep hüzünle kuşatılan
Her an solan, her an can çekişen yılgın hazanda
Güzelliği yüzünde bahar çiçekleri
Sevecen bakışları gönlüme
Kulaç açan
Ruhumu okşayan saçları

Ben can evinde yanıyorum
Yâr nicedir hep bu haldeyim
Sen naz etikçe ben yoruldum
Sevdan uğruna divaneyim

Sen bana gönül vermedikçe

Hiç yüzüm gülmedi benim
Ben halımi seyre daldım
Çok acım var hiç bitmiyor
Bu âleme şaştım kaldım

Ben yerle gök arasında