Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Asla para-pulla insan olunmaz
Zalim olanlardan insaf bulunmaz
Ey utanmaz ey! Hor görme garibi
Hiç kimsenin ahı kimsede kalmaz

Ey zerre vicdanı olmayan çakal

Mut benden uzak! Hoşbaht bana ağyar
Ne tacettin, ne taht ne mal isterim
Erzincan'ı,Erzurum'u görestim
Ben Kağızman'ı, ben Kars'ı isterim

Dost şu yüreğim mutluluğa muhtaç

Yok boynunda puşisi sırtında ki yeleği,
Aydınlığa tutkundur halkların Rojhelat’ı
Ölüme kafa tutmuş bedeninde işkence!
Özgürlüğe sevdalı,kavgasında yürekli.

Yürüyorlar devrime halkların çocukları,

Hrant bira û xortê Filan
Ez qurbana wan birînan
Rengê gula germa dilan
Şara keçan xêliya bûkan

Hrant bira tu dilê gelan

Aramıza geçit vermiyen dumanlı yüksek dağlar
Birer birer derin vadiler yığmışlar
Sen dağların
Vadilerin
Fidanlı, çiçekli
Rüzgârı efil efil essen

Ellerinde kına üstünde ben var
Gülüşün geceye dolunay olmuş
Upuzun saçların zifir karanlık
Örüğün dağlardan akan sel olmuş

Ekilen tohumlar boy boy çoşuklu

Güneşin altında, bir yangının kara bağrında, bağımsızlık için
Kavrulan bozkırın ortasında
Bir adım bile, bir adım bile
Geriye gitmeyen
Tükenmeyen bir ısrarla
Habire zafer koşan

Göğünde maviliği öldürülen, katranımsı bulutlarla
Tomurcuksuz dallarla, yuvasız kuşlarla kalan
Hiç baharı, yazı gelmeyen
Karakışı çok, fırtınası bol
Nehirleri, gölleri donan
Hüzün çiçekleri

Gece yarısı, bitmeyen zemheri karanlığın arasında
Çığlık çığlığlığa süzülüp giden
Yanık ve hazin sesiyle
Yalım, yalm yürek yakan
Mendillerle
Dualarla

Varsın öfkeli bulutlar kümeleşsin, günüm kararsın
Şiddetli rüzgârlar essin, göz gözü görmesin
Duvarlar yıkılsın
Bedenim de altında kalsın
Hiç umurumda değil
Benim için önemi bile yok