Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Hayat, çıldırmışçasına dayanılmaz, çekilmez acılarla dopdolu
Toprak dile gelsede
Gelmesede
Şafak ol düş, sabah ol düş, şu gözlerimin ufkuna

Sanma, bendeki şu yürek arsız karanlıkla, boranla barışık

Akılsızlık etme, yaşamın rahmeti olan ormanlara dokunma
Defter, kalem, saz, kaval, tabut
Hepsi ağaçtan
Ne kök sök
Nede dal kır
Kuşlara, böceklere

Hak, hukuk, adalet nedir bilmeyen
Ey adil olmayan zulüm ummanı
Sen ne istiyorsun şu yoksullardan?
Mutluluğa kıyan! Barış düşmanı
Faşizm canavarsın, uzuk dur bizden

Ka haya te li min heye?
Şefq û şemalê min heye
Hest û hêvyê gelanim
Gul, gulîstan li min heye

Warê gelan tim avaye

Uçsuz-bucaksız karanlıkta gökte katranlaşan
Hiç aydınlanmayan, parıldamayan
Umutsuzluk denizinde
Beni boğmaya çalışan
Şafak fukarası
Işık yoksullu

Dağlar dağlara yaslanmış
Gönül gönüle bağlanmış
Uyan gönlüm gayrı uyan
Kapına sevda dayamış

Topraklara yağmur yağsın

Haykırışlar dingin, gülüşler yalan
Patronlar kurt olmuş, ağalar sırtlan
Bu nasıl bir zaman, bu nasıl günler?
Dünyada halklardır, sersefil olan

Diller ahüzarda, yürekler yanmış

Ben ne gün ne güneş nede gülen bir yüz gördüm
Gün arıyorum, güneş dileniyorum
Birde her dem neşe saçan
Güldükçe kalplere
Duygu katan
Tebessümü sımsıcak

Ben, umut yükü yüklendimde geldim
Zulümle sürdüreceğim kavgam var
Yaşama, adalete sevdalıyım
Halklarla yürümeye yeminin var

Etrafımı saran hırçın zamandır

Seni düşünüyorum şu içimdeki yaşayan seni
Hiç tınlamıyorum
Paramparça olan
Yüreğimi
Yanımda olmasan da
Senden kalan öpücükleri