Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

O öldürücü pimi niye çektin
Sen beni neden yıktın harap ettin
Mademki seni ben çok seviyordun
Sen benden ne çabuk ne tez vazgeçtin

Ben ne edeyim? Fermanım yazılmış

Hazan vurdu yaprak, yaprak döküldüm
Ne bağ, bahçe nede güllerim kaldı
Fırtınaya tutuldum kökten söküldüm
Kırılmadık ne kök ne dalım kaldı

Leylekler, turnalar çoktan gittiler

Kırdılar yüreğimi ne edeyim?
Başımı alıp gurbete gideyim,
Yine gözyaşım ab-ı revan oldu,
Artık neyim kaldı ki ben vereyim?

Yaralı ceylan gibi biçareyim…

Suwarê hespê kehêl hespê xwe zînke
Rabe here, welatê me bende te ye
Li îşev me re hawarî û gazî hat
Dibêjin axa me dîsa ber topa ye

Suwarê hespê kehêl hespê xwe kaşke

Varto’da ölüm sessizliğidir bir bedende yükselen
Filizlenip uç veren
Yedi iklim
Dört mevsim
Özgürlüğe sevdalıyız
Yarınlara yürüyoruz

Lê keçê bejn ziravê,
Dimeşî diçî avê,
Pir rind û bedewî…
Rûçikê te wek tavê.

Por reşê kember zîvê,

Bu gecede sanki simsiyah perde
Mehtap karardı peki Lokman nerde
Dünyada böyle zülüm görülmemiş
İpi akrebe bağlı başı da yerde

Buralar bizim kutsal toprağımız

Gaz bombaların izinde bir çocuğun sol gözünde
Kan akıyor damla damla Şişli-Taksim arasında
Yaşlı bir anne yaralı sağ göğsüne fişek saplı
Sinmiş kalmış kaldırıma polis vuruyor başına

Gaz bombaların kokusu dalga dalga yayılıyor

Şitila min gula min bilbila nav baxê min
Pir rindî û bedewî tu keça welatê min
Fîxan û wîzare dil qêrîne te dixwaze
Dûrnekeve zû were tu kenekî bide min

Kubara me berxa me tu keça diyarê me

Pir behite pir jî sosret dîsa li me tevkujîye
Derê dilan şikandine, şitilên gulan qetandine
Warê me jî ber topane wele- bile me xopane
Agir, dûman ket nav malan derdê Kurdan dinalîne

Jîyaneke zehf dijware bi salane xwîn dibare