Sevda besleyen, hasretle yanan yürekleri teselli eden
O masum, o Fırat akışlı
Duygu yüklü
Bakışların
Hayatı sarıp kuşatan
Güneş gibi
Toprağa tohum ekeriz
Zararlı otu sökeriz
İşçi, köylü, emekçiyiz
Yoruldukça ter dökeriz
Pis nefsine uyanlara
Oğul tezelden kalk, burdan gidelim
Bu eza dolu günler ellerde var mi?
Zulmün bize verdiği bunca acı
Geçer mi geçer mi, oğul geçer mi?
Oğul tezelden kalk, burdan gidelim
Yürekleri sıcak canlıları katledenler
Hayvanlara zulüm edip
Sevinç duyanlar
Ey kıyıcılar
Ey zalimler
Hak çalanlar
Işıldayan şafağın parıltıları gözümün önünde geçerken
Uzun bir yolculuğun kızıllığı ve buğusu içindeyim
Saatlerdir tren beklediğim
Ankara tren grında
Göğsümün ta orta yerine
Sanki incecik bir ok saplandı
Em rabûn rabûn rabûn gelên kurdan tev şabûn
Me re şêne û şaî, qadên me jî tijî bûn
Ez qurbana koma me mêrin, jinin, zarokin
Şadîmanî ya meye ev roj me re bû hebûn
Hatin hatin tev hatin gelên kurdan pir hatin
Keça me tu şadî yî
Ronî ket her çavên te
Lê mêrxasa gelê me
Mêranî ket dilê te
Nêrînê te melhem e
Daê me re heşir e
Dil û kezeb xişir e
Leşkerên Romê hatin
Kê bixwaze bêşîr e
Ax lo ev çi demane
Gülmeyen yüz felektendir
Seven yürek gönüldendir
Neylesin o serçe kuşu?
Uçmuyorsa kanattandır
Güzel söz şekerdir, baldır
Felek her bir acıyı başıma saldı
Günü, güneşi, umudu benden aldı
Bana şu dinmeyen gözyaşları kaldı
Gül yoksa yar yoksa neyleyim cihanı
Bilmem ne oldu bana böyle ne oldu




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.