Güneşi sağayım o ellerine
Ballar dökeyim diline
Hayranım şafak gibi yüzüne
Başımı koy o güzel dizlerine
Sırf çiçekler sereyim yollarına
Ez peneber û koçberim
Tim zelûlî bû para min
Ez teyrê xeribî yê me
Wek mîna gulên bêperim
Per, baskên min şikestî ye
Berdila min mêla min tim ser te ye
Şert û merç dîsa kêfa min tune ye
Lê bedewê bese ji min nereve
Te fikar dikim rewşa te çawa ye
Çav û birû reşê, sikûm geşa min
Lo ked xwarin şerma reşe
Xizanî yê rewş nameşe
Ez xerîbê welatanim
Ji dilê min can diweşe
Ji derdane rehet nabim
Wele serê sibê sare
Parî parî berf dibare
Her der mije û dûxane
Zivistane ne bihare
Ne çêr heye ne êm heye
Destmedin helîna kewê
Kewê nexin zora derbê
Ez qurbana derdê wê bim
Dev jê bedin nexin kerbê
Zordar nebin, zalim nebin
Kalleş felekten hiç rahat yok bana
Yıllardır hep acı veriyor bana
Bende ne tat kaldı nede güç-kuvvet
Yaz, bahar dört mevsim her gün kış bana
Şu şehrin üstünde kara bulut var
Şu kocaman olan dünyayı çevreleyen, göğün masmaviliği
Direnişin tarihi yazılan yerde
Şerham şerham
Yıkılırken
İşgal altındaki
Mezopotamya’ya
Soframda kırmızı şarap bulunsun
Yanında biraz küflü peynir olsun
Bırakın kadehim iyice dolsun
Umutlarım filizlenip yeşersin
Saki doldur kadehimi ne olur
Güller ektim yollarına
Beni al o kollarına
Hilal kaşların çok güzel
Ak düşmesin saçlarına
Her şehirde bahçeler var




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.