Em welatekî dixwazin bêderd be
Bi gul û sosinênan xemilandî be
Pezkûvî, kew û kevok lê biçêre
Ava çeman û golan lê zelal be
Em welatekê dixwazin bi malan
Karanlığın körlüğünden
Ölüm çıka geldi
Erdemsizliğe
Barbarlığı yükleyenler
Göğü sarsan nidalar arasında
Kör vicdanlarını
Akan gözyaşları
Acıtan, sızlatan yaralarımız
En zalimler pusuda bekler olmuş
Sıkılan kurşundur
Üzerimize yağan zehir
Yüreklerden göçen kan
Hançerlenen ciğerim, acılarım dinmiyor
Ah şu yaralı gönlüm sılamdan vazgeçmiyor
Şu dilim lal olsa da gözlerim görmese de
İsyan eden yüreğim hep sılayı istiyor
Behey giden ömrüm hey, eriyorum erenler
Ez berxvanê ber berxa me
Ez şivanê dewara me
Dilê min de xema mine
Ez cotkar û ez pale me
Ez aşvanê ber çerxa me
Ez nedil îm nebende û nexulam im
Neyarê me pir xêvike pîr nezane
Ez rabûm, êdî heşyar bûm ez piya me
Ez keç im keça kurdan im, pir jî zane
Me sîteme me qetrane ar dibare
Di nav dilê min de agir û şewate
Paşila min de pêlê azadîyê ye
Lawê min, keça min hun rêktin
diçin
Barê we de dildarî û rizgarî ye
Ez Memim Memê qemerim
Ne xirabim, xwedîbextim
Xeyb û derew tune ba min
Ne bêşîrim ne bêbextim
Ez Memim Memê qemerim
Felaka zordar, tu me re bêbextî
Tu caran agir bi caran jî zextî
Bi ser welatê me û axa me de
Çima me re mirineke bêwextî?
Me Kurdan re derd û kul, keser maye
El vurmayın kanayan yüreğime
Yaram çok derindir merheme sürmeyin
Sılamdan ayrıldım yad ellerdeyim
Tek başıma kaldım bana gülmeyin
İflah olmayan bela beni buldu




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.