Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Dem xezebe roj dûxane
Bihar min re zivistane
Ne gul mane ne gulîstan
Cîhan min re gorîstane

Çiqlan de gul tuneye

Karayel esiyor, boran-tufandır
Zaman çırılçıplak kan, ter çağlyor
Gün zengine bahar, yoksula kıştır
Halkın yaşamında, yaz buz bağlıyor

Devran halka soğuk, açlık, yokluk var

Sarardım bir gazelden
Çok yandım derinlerden
Dallarım çiçek açsın
Bekliyorum gönülden

Kar yağdı ufuklardan

Bahar dolu bir esinti aktı
Gül kokunla
Yüreğimin
En derinliklerine
Karanlığı terk eden
Güneş saçan öpülesi yanakların

Çalan-çırpan oburdan fayda gelmez
O asla ahlak, vicdan nedir bilmez
Eğere bir ülkede düzen bozuksa
Sıkıntı var, kavga var kimse gülmez

Hak çalan vicdansız haramiler, içiniz kötülüğün ummanı
Aydınlıktan, doğruluktan korkanlar
Yiğitlerin, kurtuluşun, halkların
Yegane düşmanları
Elinizde kan var
Utanmazlar unutmayın

Süç saydıkları! Aşiti ye "barışa"  şiir yazdım diye
Yandaş gazete manşetlerinde
Beni "terör sevici" İlân ettiler
Sonra
Çıplak gecenin
Karanlığında

Gelin dünyamı seyredin, görün beni
Ben her bahar ben her yazdım, kışa döndüm
Nideyim? Ömrüm paramparça şimdi
Zenginlerin işinde kevgire döndüm

Dünya kadar mal verseler, çark etmem ben

Çevreyi, doğayı değiştirenler, bayırları, çayırları kirletenler
Ey sizi beyinsizler ne yaptınız şu cihana şu evrene
Mikroorganizmaları, korkuyu çoğalttınız
Yaşam içten içe kanıyor
Cıvıl, cıvıl
Ötmüyor kuşlar

Asla sana minnet etmem bilesin,
Acılarla kıvranıp, inleyesin
Tamah edip sende kömür dilemem!
Gün olur sen de hesap vereceksin.

Zaman olur düzenle gideceksin,