Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Alev, ateş sardı tüm dünyamı yanıyorum
Ağla gözlerim ağla virane oldu bağım
Heyhat ne ömrüm kaldı, ne sabrım, ne takatim
Ne çabuk geldi geçti benim gençlik çağım

Ağla gözlerim ağla rahat değil yüreğim

Seni tüm göğe tüm bulutlara anlatım
Kurak, çorak topraklara yağmur, kar yağdı
Seni tüm güllere, çiçekler anlattım
İnan gün en güzel gün, bağ en güzel bağdı

Seni toprağa anlatım bereket yağdı

Bir zeytin ağacı ekmeliyim, ansızın çaldığın gönül kapısına
Adı barış ağacı
Ömrü bin yıllık olan
Ama
Yeryüzünde
Savaşlardaki ölüm korkusu

Daha çok yürüyecek bir yolum, özlediğim günler var
Devrime olan özlemimdendir
Derdimi efkârıma gizledim
Gülümseyerek
Yürüyorum
Yaşanmışlıklarım

Dert
Ölüme alıştık
Acılarla tanıştık biz
Her gecenin sabahında
Kapılarımızı kırıp hanemize girenler var

Kardır-kıştır şu dağlar yol vermiyor
Yavrum çok hasta, yüzü hiç gülmüyor
Hep acı, dert içinde kıvranıyor
Zalim kaymakam araç yollamıyor

Yorgun dizlerim dayan daha dayan

Zor kış gitti buz eridi
Güneş güldü çiçeklerle
Kadim Nevroz çok güzeldir
Sular aktı vadilere

Kadim Nevroz bize umut

Geldi, geçiyor şu kısa ömür
Seneler, günler tükeniyor
Hep karda, boranda kaldım
Asla, bana hiç gün doğmuyor

Tez gel sevdiceğim, ne olur

Güneşi, mehtabı, yıldızları anımsatan bakışın
Yağmursuz geçen kurak mevsimde
Suyun toprağa
Toprağın suya olan
Hasrete dönüşmeden
Bende

Vakt-i seherde yaktığım
Coşup akan dert öyküsü
İçi vahlarımla dolu
Ömrümün hazin türküsü

Yurdundan göç eden gönlüm