Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Êdiî hêvîyên min ji min veqetîyan
Li min venagerin
Bêhêvîtî mirine
Çi bêjim
Çi binivîsim
Min tiştek fêm nekir

Kapkara bir bulut inmiş başına
Mimas Dağı acep efkârın mı çok?
Göğü kucaklayan bir dik başın var
Dert diyârı mısın, dertlerin mi çok?

Doruğunda gezer melül gözlerim

Baharı öpücük gibi keyif ve yürek gibi umut
Kışı
Ağzı açık
Yara gibi acı veren
Deniziyle
Bembeyaz kanatlı martıları

Bîrina min bêçare ye
Êşa nav de min dêşîne
Dayîkê ez bextê te me
Derman bîne lê bireşîne

Havîn'a min çima sar bû

Bu ne biçim alamettir
Kanlı bedenler yerde
Bağlarda mevsim hazan
Körpe çiçekler koparılmış dallarından
Ölüm çanları çalıyor; sıcak yaz kışa dönmüş
Yine bir kâbustur kemiriyor yürekleri, canları

Yüce dağları dumanlar bağladı
Yine ağlatıp üzüyorlar beni
Can uzat ellerini ellerime
Aman tez insaf eyle kurtar beni

Zülüfleri siyah gözleri karam

Gecenin dudakların arasında
Kadifemsi narin teninden
Fesleğen kokuyor
Saçlarına yıldızlar üşüşmüş
Yanakların gülpembe
Şahdamarından

Semalara rengârenk gülümsemeleri yansıyan
Bir elim yıldızlarda diğeri aydayken
Güneş kaynağım
Yüreğimle
Sendeki aydınlığı yaşıyorum
Gölgesiz dağlara

Günboyu lapa lapa hep kar yağıyor, yol üstüne, yol üstüne
Gece oldu, göz gözü görmüyor, ay doğmyor
Kış bitmiyor
Ah bitmiyor
Vah bitmiyor
Göğsüme

Baharlar, yazlar elveda olmasın
Dalda serçeler, bülbüller çilesin
Sarmaşıklar, çitlere tırmanırken
Şebboylar, güller bağlarda güversin

Bahar, Yaz mevsimleri sararmasın