Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ben bakışlarına takıldım, takıldım öylece kala kaldım
Sen kulak verme ahlarıma! Ne olur boş ver
Ne olur duyma beni
Duysan da
Sanırsam çözemesin
Sözlerimi

Gönül ömür boyu ah çeken benim
Sendeki o büyük, yüreğin batur
Eğer analamasan işçi halını
Yakınıma gelme, benden uzak dur

Gönül görmelisin yoksul köylüyü

Baharın hasreti kalbimden vurdu
Hâlâ şenlenmedi güllerin yurdu
Dağların maralı divane gezer
Yeşil ovaları sis, kar bürüdü

Güneşin bağrında sönmüş ateş var

Sen, vazgeçemediğim, bağrımda yanık bir sevdasın
Bazen durmak bilmeyen bir tebessüm
Bazen haddinden fazla ağlamak
Etrafındaki sıradağlar
Yamaçlarındaki yeşil bağlarınla bendesin

Şu kapkara günler gitmek bilmiyor
Ey gönül bu düzen huzur vermiyor
Depderin hüzün var, yine zam geldi
Canım dost, yiğit dost cefa bitmiyor

Açlık, yoksulluk çok, feryat bitmiyor

Ben geldim, en engin korkuları en sessiz çığlıkları aşarak
Yürek ateşimi içimin en derinliklerine basarak
Bir nefeslik ömrün elinden
Zalim feleğin çemberinden
Cellatlardan
Haramilerden

Vay gözünü sevdiğim dert dünyası
Uzak dur benden, dokunma yarama
Sana eğmem vakur başımı
Ey dengesiz felek, bana yaklaşma

Kurcalama yaramı, ciğerimi

Bir dalgalı bir durgun, şu şehrin keşmekeşliği, karanlığı
Duygularım karışık, gözlerimin içine bakan
Gecenin girdabından
Hüznü içinde kalmış
Zifri karanlık
Bir gece

Çok takıldın ardıma, bezdirdin beni
Kör olası felek, dokunma bana
Sol yanım sızlıyor, içim kanıyor
Sen her baharımı döndürdün borana

​Gül, güneş dünyama dolsun

Çukur gamzelerin bahar kokuyor
Dağlarda ki güller olsun gerdanın
Kirpiklerin düşmüş al yanağına
Cemalına uymuş hilal kaşların

Benki yalnız bir can, sen nazlı canan