Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Esmerim, zeytin gözlüm
Karanlığı uzaklara döktüm
Kolundan tutum
Güneşi getirdim
Yusufçuklara
Böceklere

Keça por surme tu şewlî tu şemalî
Lê qemerê tu şêrînî pir delalî
Zendê te de morî, mircan dibiriqiğin
Xezalê tu cananî tu hevalî

Bi rojane, şevane tim te digerim

Mazlum, zalimlerden zulüm gördükçe
Şu gözyaşlarım çağlar, çağlar akar
Dostum, kötüler cezasız kalmasın
İsyanım var. Ahım dünyayı yakar

Dost, fukaranın yüzü hiç gülmedi

Lê seyranê seyranê
Ez qurbanê heyranê
Şilî, şilop û ewr e
Nekeve nav baranê

Lê seyranê seyranê

Lê keça ronakbîr, keça şoreşger
Roja azadî yê, dilê te de ye
Bi her gûlî yên te, wek cîhanê ye
Li her tiştên ronak, hişê te de ye

Keçê, cewhera te giranpaha ye

Aradım seni
Mor bağlarda
Mehtabın renginde
Gökyüzünde yıldızlarda
Gecelerin koynunda ki yalnızlığımda
Bulamadım ben seni, aşkım şu içimdeki seni

Zulüme, baskıya, yoksulluğa "kader, yazgı" deyip
Susarsan
Mazlumun ahı sende kalır Yoksulun haline
Yüreğin yanmıyorsa eğer
Sakın "insanim" diye
Böbürlenme

Yüreğini açıp koşarak gelen
Güneş gibi tüm karanlığı delen
Yorulmadan halkın yanında olan
Hep özgürlüğün sevdasıyla gülen

Ayın şavkı vurmuş yanı başına

Tüm çıplaklığıyla, göğsu bereket dolu güneş
EGE'nin göklerinden yere doğru süzülerek
Tüm sessizliğiyle doluyor
Karaburun çarsısının
Yanıbaşındaki
Nergis cafesini bahçesine

Kalbimin kızıllığındandır, bendeki tefekkür, İstanbul’un
Kıyılarında, uçurumlarında defalarca
İntihar eden
Paramparça
Dalgalar coşuyor bir kez daha
Marmara Deniz’den