Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Kusursuz, güzel bir yaşam için, ölüme değil yaşama sarıl
Ey yiğidim, ey aslanım! Bedenini ölüme yatırma
Ölümün soğuk sesi, sana ne ceza
Nede kazanım olsun
Nede korku
Sopsoğuk

Karanlığı yırtan güneş gibisin
Tan yerini saran ışık gibisin
Bazen öpücük, bazen gülücüksün
Yarın dudağı, yanağı gibisin

Sen dağların başında nur gibisin

Bêdermanim, bêçareme
Ez kîjan kula xwe bêjim
Dilo, dlo ev çi halin
Wan çavên felek birêjim

Xwezî, xwezî ez bimirim

Ez ne dewlemend û ne gunehkarim
Kedkarim, xebatkarim ez dostnasim
Wekî yezdan heye, ma ev çi zilme?
Ez mirovim ez kesê mirovnasim

Çima derdê vê dinê li min zehfe?

Mademki sen de ben gibi bir insansın
Kutsal değerlere saygı duymalısın
Emek vermeden bir şeye ulaşılmaz
Emeğin kutsallığını bilmelisin

Akıla, emeğe asla değeri biçilmez

Dert anlamayan vicdansızlara
Hırsız olup dünyayı soyanlara
Bebekleri mamasız koyanlara
Kadınları ezenlere yuh olsun

Güzel memleketime haller olmuş

Haykıran dilim hiç susmuyor
İki gözüm hep yaş döküyor
Viranedir bu garip gönlüm
Ayrılık beni öldürüyor

Artık bedenim yok oluyor

Ha çöktü çökecek, köyüm yapyalnız
Aman virane olmuş dede ocağım
Pınarlar kurumuş, yalaklar susuz
Bu acıyla her an ben yanacağım

Görkemli dağların, yaylan yeşildi

Yüreğinde kin, öfke tohumlarını besleyen
Kan emici yaratık
Çocukları, Kadınları
Canları, çiçekleri,
Ağaçları önemsemeyen
Ölümlere çanak, halka kafa tutan acemi çaylak

Öyle bir an gelir yüreğin feleği şaşar
Mutluluğu çalıp giden yâr
Sevenini yaralar
Kilit vurulmayan gönül
Acır de fen acır
Yara zonklar yara irin bağlar