Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ne olur, hayat gibi acımasız olup, yaralama beni
Çünkü benim kan kızıl devasız yaram var
Beni bitiren acı, yoksulluk, çile
İnsafı, merhameti olmayan
Süründüren düzen gibi
Çürütme

Ben kadınım! Ne şiir ne gül, nede akşam güneşiyim
Sanıldığı gibi, evreni
Kanatlarının arasına alan
O melek hiç değilim
Kadını
Acımasızca, cahilce suçlayanlar

Sevdasını tükenmeyen özgürlük kavgasıyla yoğuran
Direniş ruhla zulme korku salan
Her an umut besleyen
Uykusuz gözlerinden
Şafak dökülen
Cizre’de

Ben Sümer'lere, Babil'lilere, Assur'lara yurtluk yapan
Gılgamış'a
İdris'e
Eyüp'e
Mezar olan
Seller, sular fermanı olan

Ben ne zahit ne veliyim
Bu cihanda seferiyim
Gül bağında feryat eden
Bülbülü gibi divaneyim

Ben ne ağa nede beyim

Gel yiğit yoldaş ben haber saldım sana
Kalk yoldaş ayağa elini ver bana
Kurtuluş için ben Serhat sen Botan ol
Yeter ki dertler gelmesin hiçbir cana

Yanımda olursan şereftir onurdur

Sılam uzaktır benim
Acım gurbettir benim
Yârim kalsın yanımda
Gönlüm dermandır benim

Ey dost hesap tutmuyor

Gözlerimden, hep yaşlar akar durmaz
Gurbet gidenler hiç mutlu olmaz
Buğulu gözlerim yol gözleye dur
Kağızman gibi bir diyar bulunmaz

Yâd elde efkâr boynumu büküyor

Bizim dağlarda duman, sis bitmiyor
Bahar-yaz olsa da kar erimiyor
Gurbet kahrı beni yedi bitirdi
Bizim sıla hiç aklımdan gitmiyor

Ben fersah, fersah çok uzaklardayım

Derviş Mehmed Zıllî Efendi'nin oğlu
Gezgin Evliyâ Çelebî'nin
Seyhatnamesinde
Arap gezgini
Ali bin el-Hüseyn bin Ali el-Mesûdî'nin
Eserinde