Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Varoluşun şiir gibi kafiyeli
Özün sevda kadar muhteşem
Yüreklerde ekinler gibi boy veren
Ay yüzlüm
Seni düşünüyorum
Yar misali

Benim gönlüm yine hastadır hasta
Şu faydasız dermanım derin tasta
Ne merhem ne de şurup kar ediyor
Ben ölüyorum! Ciğerparem yasta

Ben göçüyorum, neyleyim dünyayı

Her an ağlayan gözlerim, yüzüm ne zaman gülecek
Ne zaman hüzün
Ne zaman gam bitecek
Umutlar
Ne zaman gerçekleşecek
Ne zaman

Ne zaman sen aklıma gelsen, sayısız yıldızlar
En manalı bakışlarla
Göz kırpıyorlar
Bana
Ay senin hatırına
Gülümsüyor

Ne zaman ne zaman seni düşünürsem
Habire derin duygularla dalıyorum
Bir ateş sarıyor
Baştan başa
Ruhumu
Bir kızıl yara açılıyor içimde, kan kırmızı

Dünyanın ahı geldi, buldu beni
Eğer çarem olacaksan gel gönül
Sevgiye susadım, içim yanıyor
O eşsiz kalbinle bana gel gönül

Yüreğim darağacında, ölümde

Sarhoş duygularla bir aleme girdim, yok olurcasına
Belki Kaf Dağı'nda
Yıldızlardanda öte
Masallar dıyarında
Ellerime dolan
Kızıl

Yürüdüğün yollardan tutam, tutam özgürlük, sevda 
Öpücükler asılı dudaklarından
Alev rengnden çiçekler topladığım
Her özlemi
Sen diye
Yüreğime doldurduğum

Bi kula welêt ez birîndar im
Wek êgir dişewitim, ez êtûn im
Wek gulên bêav, çilmisî û bêber im
Derdê min giran e, lewre diqelim.

Ez evîndar, ez tim bêhal im

El kadar gökyüzünün altında, şu an bende en hüzünlü zamandır
Sırtı yırtık! Ölü bir yılan gibi kıpkıvrak yatan
Bitmek bilmeyen
Ürküten en uzun gecemde
Ne Kuzey Yıldızı
Ne Samanyolu görünüyor