Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ben, doyamadım sana, ey Gülendam
Doyamadım kaşına, bakışına
Kollarından suları berrak akan
Gezdiğin, o yerlerin toprağına

Ey su perisi, ey körpe Gülendam

Dağlar bana mazlum baktı
İçimde şimşekler çaktı
Anladım ki bir şey oldu
Ciğerimden kanlar aktı

Faşist sistem çok kudurmuş

Bir kenara mı taktık
Fistanın yırtık-pırtık
Sofrayı çoktan kurdum
Gün doğdu, uyan artık

Pencereyi ben açtım

Patlayıncaya kadar insan kanıyla beslenen! Efendileri kayıran
Kızıl kıyamet fukaralığı, göçü, ateşi
Mezarlıkta yükselen
Ağıtları
Acıya çekilen
Zılgıtları

Ey sevgili ey nazlı gönül! Zaman olsa zaman olmasa da
Yüreğimin sensizliği içimdeki acıyı çoğaltıyor
İnkâr edilmeyecek kadar güzel olan
Tüm çirkinlikleri kapatan
Karanlığı aydınlatan
Gözlerimde kalan

Zagros Dağı’na cemre düştü mü? Gözleri hüzün dolum
Bahar’ı başka güzel, yaz’ı bir başka güzel olan
Acep Mezopotamya güllendi mi? Şimdi
Serhat’ a gitmek
Köyüme varmak istiyorum
Her köşesi bir başka

Nicedir bir deli rüzgâr esiyor şu başımda
Bazen poyrazdan, bazen karayelden
Göğsüme vura-vura içimi kanıyor
Kar, boran, sis, duman gibi
Bana geçit
Bana çığır vermiyor

Ey benim boynu bükük yüzü gülmeyen
Para, pula, mal- mülke önem vermeyen
Doğduğundan babasını hiç görmeyen
Bin ah, bin acı çeken çileli anam

Ey benim mutsuz olan bahtı karalı

Yüreğime acı doldu neyleyim
Başımı alıp nereye gideyim
Ömrü bin destan sevgisi bin çiçek
Boynu bükük anam sana öleyim

Oy ben günden güne tükeniyorum

Sen balta girmemiş ormanların ilk yaz buğusu
Dağ masalların anka kuşu
Annesinin eteğine
Tutunan
Yürümeye aday, bebek yürüyüşü