Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Beni perperişan eden yoksulluk
Aklı yoktur o sana "dost" diyenin
Sen şah, sen padişah olsan ne yazar
Bir gün düzenin yıkılacak senin

Beni yok sayan yoksulluk, defol git

Sevdasını tükenmeyen özgürlük kavgasıyla yoğuran
Direniş ruhla zulme korku salan
Her an umut besleyen
Uykusuz gözlerinden
Şafak dökülen
Cizre’de

Gel yiğit yoldaş ben haber saldım sana
Kalk yoldaş ayağa elini ver bana
Kurtuluş için ben Serhat sen Botan ol
Yeter ki dertler gelmesin hiçbir cana

Yanımda olursan şereftir onurdur

Bizim dağlarda duman, sis bitmiyor
Bahar-yaz olsa da kar erimiyor
Gurbet kahrı beni yedi bitirdi
Bizim sıla hiç aklımdan gitmiyor

Ben fersah, fersah çok uzaklardayım

Şeyda oldum mecnun oldum şu âlemi gezerim
Dert ardımı bırakmıyor sanki her yer mezarım
Bir o yandan bir bu yandan hor görüyorlar beni
Her dem bana ah û zardır feryat, figan ederim

Tüm güllere sevdalandım bağ, bahçemi bozdular

Ey beni karanlığa gömen güzel
Dilerim gözlerinden yaş akmasın
Kederime tasa, acı katan dilber
Hiç bağın, bahçen, güllerin solmasın

Her bakışı her gülüşü çok güzel

Soyup-soyan kanlı bir düzen varsa
Benimde işçi, köylü kardeşim var
Elde sırça köşk, şato, saray varsa
Benimde mangal gibi yüreğim var

Zenginin limuzini, yatı varsa

Acılarıma, gözyaşlarıma dost kalan
Bilmez misin beni seni ne çok sevdim
Özün yalan, sözün yalan, dünyan yalan
Her şeye rağmen sana sevgimi verdim

Güvenme güzelliğine, baharına

Baharları yok edilen, güvercinleri katledilen
Toprağında yılanlar, çıyanlar gezen
Her köşesini obüsler vurdukça
Şehrinden, köyünden çığlıklar yükselen
Gözlerinden yaş inen, benim memleketimin çocuğu
Kederden uzak zulümden uzak güzel günler senin de hakkın

Yüreğinden Fırat, Dicle, Munzur kadar umut çağlayan
Yarınlara güneş, denizlere yakamoz taşıyan
İçindeki sönmeyen kızıl ateş
Devrim için yanan
Gülüşü bahar olan
Gülüşü özgürlük çiçekleri açan