Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Umudun azaldığı şu karanlıkta, ellerim yüreğimin üstünde
Kendimi yıkmadan; gönlümü zamana bağladım
Ve
Köşeme çekildim
Sabırla bekliyorum
Sabahı

Şu dünyadaki yolculuğumda, ne çok kıymetsiz oldum
Ciğerimi acılar bağladı, yaralarım derindir
Sevgimi, sevdamı anlamadılar
Yüreğimdeki çığlık
Yüreğimdeki his gibi
Ne çok anlaşılmaz oldum

Yere düşen yağmurda, yağmur sonrası
Gökkuşağında
Güneş doğuran sabahta
Reyhan kokan dağlarda
Daldaki goncada
Yaprağının yeşilinde

Of türlü, türlü dertler buldu beni
Bir avuç kor-ateş düştü içime
Birde yâr sevdası var şu serimde
Bitmeyen acı aktı yüreğime

Zalim felek, ne gezersin peşimde

Sen burdan, gittin-gideli
İçin, için yanıyorum
Gözüm seni çok özledim
Hep yolunu bekliyorum

Bu dünyada gün mü gördüm?

Serdilka min xewn, xeyale
Bingeha cîhana mine
Şeva min re tavehîve
Ew canika dilê mine

Xwe şêrîne xwe bedewe

Oy ne oldu sana böyle ne oldu?
Anam rengi, benzin sararıp soldu
Tabipler sana çare bulamıyor
Bu ne illettir? Geldi seni buldu

Aylarca hasta yatağında kalan

Yâr bir bilsen seni çok özlüyorum
Buğulu gözlerimde arıyorum
Tükenmeyen zifiri gecelerde
Sensiz deli divane oluyorum

Ne oluyor, dünyama ne oluyor

Gök kubbe yıkılmış, etraf karanlık
Dağlar, taşlar ürkmüş ! Dil avazından
Yâr düşmüş feleğin kanlı ağına
Göz gözü görmüyor. Tozdan, dumandan

Sabah güneşi doğmuyor
Bende umut kalmayınca
Gözüme uyku düşmüyor
Yâr yanımda olmayınca

Yâr yoksa yanıbaşında