Karanlık gecelerde ışıldayan yıldızlar
Yüzlere süzüldükçe
Gönüllere rehavet akar
Eğer yıldızlar yoksa
Zifiri karanlık
İnsana endişe verir
Aldım başımı çıktım yollara
Ağla kara gözlerim sen ağla
Ayrılık zehir,dert hem kahır
Ben gidiyorum çok ıraklara!
Ağla kara gözlerim sen ağla
Yüreğimi acıtan sivri keskin bir mızrak
Felek benle eğlenme beni halime bırak
Ben yoksul bir gurbetçi ben işçi bir emekçi
Burnumda sıla tüter yol uzun köyüm ırak
Gurbet elde yaşam zor ben ağlarım ah û zar
Ey yüreğinde ki sevdası özgürlük sevdası olan güzel
Umutların Munzur Nehri
Bakışların şafak gibi aydınlık veren
Gamzelerinden umut çiçekleri açan
İki dudakların arasındaki nefesi
Memleketimin baharı gibi gül kokan
Yıllardır hiç dertleri tükenmeyen
Feryatları, çığlıkları bitmeyen
Bağrındaki yaraları geçmeyen
Yürek ateşi sönmeyen annemdir
Göğsüne vura, vura yol gözleyen
Kaşın hilalinde, yanağında tomurcuklanan gülüşünde
Sevdim seni
Yalın bir yürekle
Bir rüyada
Bir hayal de
Bir şafak kıyısında
Her gülüşün her bakışın bir güneş
Çok güzelsin, sarı-beyaz papatyam
Aşkın, sevdanın, yüreğin sembolü
Kalben hep sevdiğim narin papatyam
Her kırdan her bayırdan gülümseyen
Ranzama gün işledim
Yakarak tüm geceleri
Diyarbakır zindanından
Güneşe yol bağladım halklara doğsun diye
Darağacı bekler-durur
Çok soğuktur, kış hayli er geldi
Yollar kardan kapandı
Ne odun var nede kömür
Bir kara buluttur
Dağları sardı
Koş güneşi alda getir
-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.