Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Min zozanên şîn û deştên germ hembêz kir û ji te re anî
Ji kerema xwe, li gulên ser çiqilan
Bêhn ke
Lê wisa xwe neêşîne
Xwe
Paşve vekişîne

Baran barî li ser malan
Lehî rabû, bi wek çeman
Keça xama çû çolê ye
Werî yeman, werî yeman

Baran barî deşt û çiyan

Keça zerîn xweş dimeşe
Birh û bijangên wê reşe
Kenê ser her lêvên wê de
Mîna kulîlk ê çelenge

Keça zerîn qelendere

Wek biharan rengînin
Keç û bûkên perînin
Dilo, dilo, dilo can
Qîzên Qers'ê şêrînin

Bi gul, gulpik bi xalin

Bi vê sibê hişıyarbûm
İro min re pir xweşe
Keça qemer ket nav rê
Xwe jî kubar dimeşe

Ken û bişirên keçê

Sen uzaklardayken günler bana gece
Geceler ban cehennemdi
Dipsiz kuyulardan
Sessiz çığlıklar
İçime doluyordu
Hele söyle kavgamın militanı

Keça delal keça me ye
Mîna heyva nav şeva ye
Bedewbûna wê bû destan
Nav gul, sosina de ma ye

Keça xweşik, zar şêrîne

Zozana de du, sê kanî
Koçeran jî kon lê danî
Konekî de keça qemer
Tu hewzanî gula banî

Gul, gulîlkên mêrgan vebûn

Rêya gund ê me berwar e
Keça kubar lê dimeşe
Sol, sapokên xwen girêda
Zehf nazik e xweş dimeşe

Keça kubar çû li kanî yê

Usluca karlar erisin, tüm umut tohumları filizlenirken
Gönül dağını dolduran allı-pullu
Rengârenk
Kelebekler üşümesin
Tomurcuklanırken
Çiçekler