GADSINI ALDIĞIM GEL GİTME
Gadasına aldığım, yalvarıyorum gitme, kal bende
İster arşınlarca kapkaranlık bir diyar bir çöl
Hiçbir şen değil gönlüm, yıkıldım kaldım
Şu seher vakti, yandım ben ha yandım
Dost neyleyim içimi dert bağladı
Oturdum derdimi taşlara yazdım
Gam elinden coşmuş gider feryadım
Gönül gam, keder ile hep eridim
Üzme beni, kaçma benden ne olur
Dargınlıklar, küskünler kalmasın
Gitme benden, her gözyaşım sel olur
Gönül bende dert, acı hiç bitmiyor
Ağla, yürek parem ağla
Uzaklara yol göründü
Lapa-lapa kar yağıyor
Dağlar beyaza büründü
Başımdan boran, yel esiyor
Hücremde zaman geçmiyor
Hiç günde bana doğmuyor
Mezar gibi olan bu yer
Bana eza, dert veriyor
Gardiyan bir haber var mı?
Garibanlara güneş doğsun
Uçan kuşlar yuva kursun
Çiçeklensin tüm umutlar
Kara toprak güller koksun
Yağsız kazan bulgur görsün
Şu koca dünyada halim hiç kalmadı
Açlığa, yokluğa ömrümü verdim
Ben hep için-için gözyaşı döktüm
Yine dosta dost cana can dedim
Severek nicesine hep sarıldım
En sıcak günlerde güneşin acımasızca yakıp, kavurduğu
Kurak topraklarda, hiç yaşam olanağı kalmayan
Dalda kavrulup solmuş
Çiçek misali
Tutsak kaldığım
Şu
Keça min e delal min qurbana xweke
Here hespê min bîne barê min lêke
Kesera min xerêbîyê de zêde bû
Ez rêwîyê rêya dûrim min rêwîke
Keça min rojane li ser min baran e
Roj çû ava dem min re pir dernge
Dilêmin de kêr û gîzan, hevrînge
Agir, pêt û şewat jî min dêşîne
Çawa bikim dinya min re bêrenge
Dîsa li ser min bager û baren e




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.