Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Te çima min waha kir
Hişê min jî belav kir
Jiyana min xera kir
Xema dilê min kûr kir

Tu wek şivekî zextî

Meh meha Adar’ê ye
Li berva biharê ye
Cejna me pir pîroze
Cejn cejna Newroz’ê ye

Dilgeşîya dila ye

Usulca bir rüzgâr essin
Bedeninden
Ellerime
Kokun dağılsın
Arasına
Ben soludukça

Çemê Erez her dem reşe
Dikişe li erdêkî geşe
Erê dilo erê erê
Kurdîstan axe ke xweşe

Çemê Erez wek dilane

Pakrewanê min ez bi qurban te bim
Kurê min bi rojane ez te digerim
Berxê min li min kesere min kedere
Her cî xera kirine ez te nabînim

Lawê min tu li ku yî? Li min fîxane

Ben seni cemrede eriyen karda, çözülen buzlarda
Erik ağacın dalından açan
Baharı müjdeleyen
Çiçekler kadar
Avuç dolusu
Yürek dolusu

Çok üşüyorum çok, baharım gecikti, her an bana kış
Çoktan leylaklar kurudu, yapraklar savruldu
Bende hiç bitmeyen dert, keder var
Birde çocukluğumda kalan
Acılar
Meçhulde kaldı o beklediğim

Ey saçı sümbül kokan, muhabbeti baldan tatlı didem
Dokunması toprağa bereket dolduran
Ataerkil ve gerici toplumundan
Muzdarip
Cesur ve yürekli
Kadın

Bari, yanında olup, sevmeyi bilen o güzel ellerine
Anlatılması kelimelere
Sığmayan
Buram, buram çiçek kokan
Gün doğuşulu
Kusursuz

Her zaman kudretli tebessümüyle huzur dağıtan
Mağrur bakışlarla sımsıcak güneşe koşan
O kocaman olan gülüşüyle
Tüm ruhları titreten
Bereketli toprakta
Ya bir tarlada