Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Hep feryat, figanla akar, çağlarım
Yıllar oldu çağlıyor gözyaşlarım
Dertlerim aynı, kederim hep aynı
Her gün köyüme, sılama ağlarım

Bir zamanlar sevinirdim, gülerdim

Xasa me Xezala me deşta Muş’ê mala me
Germ be jî sar be jî her qucên welat canê me
Payîz be jî Zivistan be pêşeroja me Havîn’e
Gula me kulîlka me Wan, Tatwan warê me

Mije moran, dûman’e dîsa roj me bager e

Derin acılarımla yuruyorum
Bitmeyen şu yollar, yordu beni
Kır at değilim menzile varayım
Vakit hayli dar, ömrüm yordu beni

Ne yüzüm güldü, ne sılaya vardım

Ben sılaya giden yolcu olaydım
Heybemle, torbamla tez ulaşaydım
Ne güzel bir zaman diyebilseydim
Dostlara, canlara sarılaydım

Ben yüce dağlarda şahin olaydım

Şu masmavi Temmuz ayında, sabaha ulaşacak gecede
Sinemi yarıp geçen mihnetten
Katre, katre sessizce
İçime damlıyan
Sukuta ermiş
Karanlığın kanatından

Güneş ışıkları Sofu’ları bürüdü, Şile doymuyor kızıllığa
Akşama ramak kala
Bu kumsalı bol masmavi denizi
Sahilleri yemyeşil şirin kent
Aklımı başımda alırken
Ağlayan Kayalar

Vay benim yoldaşım vay tek eylemi kavgası
Tek sevdası özgürlük olan
En kuytu siperlerde
Direnen kardeşim
Paletlerin kaldırımlarını söktüğü
Caddelerinde akreplerin gezdiği

Simbilên ser ceh, geniman
Jiyan tijî, rehm tijîne
Navbarê wan gul, kulîlkin
Bêguman qet nerijîne

Ji zevîyên ceh, geniman

Şimdi çocuk olmak vardı
Devlet kurşunlarıyla
Elini, gözünü
Uzuvlarını kaybetmeden
Savaşsız bir dünyada
Refah düzeyi yüksek

Şimdi orda olmak vardı, ırmaklarından serin suların aktığı
Göllerini göçmen kuşları mesken tutuğu
Her sabah ufkundan güneşin doğuşu
Bir başka güzel olan
İnsanları çok onurlu
İnsanları barışsever