Te çima min waha kir
Hişê min jî belav kir
Jiyana min xera kir
Xema dilê min kûr kir
Tu wek şivekî zextî
Meh meha Adar’ê ye
Li berva biharê ye
Cejna me pir pîroze
Cejn cejna Newroz’ê ye
Dilgeşîya dila ye
Usulca bir rüzgâr essin
Bedeninden
Ellerime
Kokun dağılsın
Arasına
Ben soludukça
Çemê Erez her dem reşe
Dikişe li erdêkî geşe
Erê dilo erê erê
Kurdîstan axe ke xweşe
Çemê Erez wek dilane
Pakrewanê min ez bi qurban te bim
Kurê min bi rojane ez te digerim
Berxê min li min kesere min kedere
Her cî xera kirine ez te nabînim
Lawê min tu li ku yî? Li min fîxane
Ben seni cemrede eriyen karda, çözülen buzlarda
Erik ağacın dalından açan
Baharı müjdeleyen
Çiçekler kadar
Avuç dolusu
Yürek dolusu
Çok üşüyorum çok, baharım gecikti, her an bana kış
Çoktan leylaklar kurudu, yapraklar savruldu
Bende hiç bitmeyen dert, keder var
Birde çocukluğumda kalan
Acılar
Meçhulde kaldı o beklediğim
Ey saçı sümbül kokan, muhabbeti baldan tatlı didem
Dokunması toprağa bereket dolduran
Ataerkil ve gerici toplumundan
Muzdarip
Cesur ve yürekli
Kadın
Bari, yanında olup, sevmeyi bilen o güzel ellerine
Anlatılması kelimelere
Sığmayan
Buram, buram çiçek kokan
Gün doğuşulu
Kusursuz
Her zaman kudretli tebessümüyle huzur dağıtan
Mağrur bakışlarla sımsıcak güneşe koşan
O kocaman olan gülüşüyle
Tüm ruhları titreten
Bereketli toprakta
Ya bir tarlada




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.