Patron-ağa devletinde
Şaştım kaldım olanlara,
Dindarlara, yobazlara,
Kaba saba insanlara,
Eli kanlı eşkıyalara, zalimlere, zorbalara,
Hahamlara, keşişlere, imamlara, dedelere…
Seni ne çok sevmiştim
Sana süsen demiştim
Bilmem hatırlar mısın?
Sana değer vermiştim
Hem de ne çok baskınsın
Yüreğime düğümlenip içimde kalan müzmin sancı
Dikiş tutmayan yaralarımla, hüzünlü gecelerimle
Fırtınalaşan çığlıklarımda, gözyaşlarımda
Karanlığa çıka, bata
Boğuluyorum
Hissediyorum, sol yanım acıyor
Bugün bir ceylan gördüm
Vardım adını sordum
Bakışı çok güzeldi
Gözlerinde kayboldum
Kaşı hilal, kemandı
Geceden yol alan, karanlıkta sabaha kızıl şafak taşıyan
Göğün bir köşesinde, sessiz sedasız
Seni izliyorum
Gözlerindeki o gülümsemenden
Yüzündeki solmayan güzelliğinden
Mehtabı görüyorum
GulÎyên lê wek çema ye
Nav milan de berda ye
Dev û poz lê biçûk in
Wek gulan xweş veda ye
Şara wê pir tenike
Ben insanları eşit yaratmayan,
Bir tanrıdan ne isteye bilirim?
Savaşlara, açlığa “dur” demeyen,
Tanrıdan yardım istemek doğru mu?
Ben hırsızlara, ben namussuzlara…
Ey güzeller güzeli ne çok ümit etmiştim
Sana gelmeyi
Bu senede baharım, yazım
Kışa döndü
Yollarımı kar, fırtına, boran sardı
Kalbim yine derinden yanıyor
Dağların koynuna güneş çalarken
Saip Köyü sabahın ışıklarıyla uyandı
Mimas’ın eteklerinde
Rüzgâr türkü söylüyor
Zeytin dalları usulca
Dağlara selam yolluyor
Xwe bi wusa hilneweşîne, dumana çiyaên hêşîn
Ez te hezdikim wek hezkirina Memê Alan
Ev armаncа dilê min tu yî
Ew sedema heza min jî
Tu yî
Were ez benda wan çavên te me




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.