Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Sulara seller gibi dert sardı beni
Her gün çağlıyorum acılarıma
Gecelerim bir yanda, hasret bir yanda
Sönmeyen bir ateş düştü bağrıma

Bir kâbustur bende, hiç gün görmedim

Heder li min mij e, li min dûxwan e
Dîsa li şehîna hespê rewan e
Rojane ez bo te hespê xwe dajom
Çavê min jî li hesreta xewan e

Ez rêvî me, ji van xeman û derdan

Lo şivano şelafetî nekêyfe;
Te digot “ Welat nebe mirine”
Bi şelifî têkçûyî ma neheyfe?
Malxirabo tu nizanî me şere!

Lo Şivan Perwer hozanê bêbawer,

Gökte mermi izleri, yerde kıpkızıl kan var
Avuç dolusu gözyaşı içime dökülürken
Benden kopan kıyamettir
Sessiz çığlıktır
Güneşi bekleyen sabah gibi
Bendeki yürek yanığı özgürlük sevdasıdır

Yoksulun göz yaşına bak
Sessiz kalan sinmişe bak
Çobanın kelbine değil
Zengindeki saraya bak

Lora hasret köylüye bak

Patron-ağa devletinde
Şaştım kaldım olanlara,
Dindarlara, yobazlara,
Kaba saba insanlara,
Eli kanlı eşkıyalara, zalimlere, zorbalara,
Hahamlara, keşişlere, imamlara, dedelere…

Dağların koynuna güneş çalarken
Saip Köyü sabahın ışıklarıyla uyandı
Mimas’ın eteklerinde
Rüzgâr türkü söylüyor
Zeytin dalları usulca
Dağlara selam yolluyor

Xwe bi wusa hilneweşîne, dumana çiyaên hêşîn
Ez te hezdikim wek hezkirina Memê Alan
Ev armаncа dilê min tu yî
Ew sedema heza min jî
Tu yî
Were ez benda wan çavên te me

Dünü unutmak neyi kurtarır? İnsanı bin kere öldüren
Zehir-zıkkım, paramparça olan
Bu günler gibi olan
O günleri
Saçları alaburus kesilmiş
Uykusuz kalan gecelerde

Bırak, su gibi coşup akıp giden o  berrak gözlerin
Gözlerime aksın
Bırak omuzlarına düşen
Bulutlar gibi
Kıvrım, kıvrım
Gökyüzüne saçılan