Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Meşka xwe jî kêlandî ye
Rûnê xwe jî hilandî ye
Kembera zîv li pişt ye
Nav pişta xwen şidandî ye

Li dêman de gul vedane

Nav ava golan de refên qazane
Berwarê gundan de deşt û zozane
Kevîyê çeman de tim gul vedidin
Nav de kalîna berxan û pezane

Dijî evînê Beko’yê Awan e

Deng vedena Kurdane
Dermanê her derdane
Axa welatê me de
Gul û gulpik vedane

Bilûr jî bêdeng nabe

Berxê min ne lat û ne jî zinar im
Can ez ne kevir û ne jî dilsar im
Ji derdê te ez pêl û pêl dihelim
Rojan e bo te xemgîn û bêzar im

Kar û berxê min berf zû de ketîye

Te mircan xist nav gerdanê
Tu kulîlka ser deştanî
Keça kovî min nereve
Tu kewoka ber çemanî

Canê min jî min bixwazî

Boyun eğme umutsuzluğa anlatılan kadere, yazgıya
Artık tut hıçkırıklarını, bastır çığlığını, feryadını
Unut ağlamayı
Ey acıya boğulan çocuk
O esmerimsi yüzün çevir
Sabaha düşen kızıl şafağa

Payen batsın, mağrurlanma
Etrafa yalanlar saçma
Doğruyu görmeyen cahil
Yüreklerde yara açma

Karanlığı bir şey sayan

Ben emekç ben işçiyim, her damla terim ab-ı hayat suyu
Ben çiftçi ben köylüyüm, her üretilende
Emeğim olan
Kabullenemediğim şu karanlığa inat
Kundaktaki bebeğe koşar gibi
Aydınlığa koşuyorum

Sömürenler dünyasında
Çok acı çok keder gördük
Yiğidim kalk böyle olmaz
Yarınlara umut ördük

Yemin ettik, ahdlar içtik

Dostum kurtlar, kuşlar bizi yemeden
Çizmeni ayağına çek gidelim
Yoksulluk, acı bizi bitirmeden
Kalk, tası-tarağı topla gidelim

Burda, kıyamet koptu kopacak