Kıyımın orta yerinde büyüyen utançta
Bıçak sırtında acısı biriken
Her öldürücü darbede
Çıplak çığlıklar da
Yüreğinde ki umutlar
Paramparça olan
Yaralı yüreğimden kan akıyor
Canlar ne olacağım belli değil
Kimse de benim halini sormuyor
Ah gece mi gündüz mü belli değil
Hazan geldi yapraklar dökülüyor
Bilmem, kaç gece bitmeli ki güneş doğsun
Ömür tükenmeden
Keder tükensin
Tüm acılar bitsin
Gecenin sonu görünüp
Düşlerde yaşanılan aydınlık, yarınlara ulaşılsın
Günah bedeli değil
Aşkın meyvesi olan
Gül bebek şirin bebek
Teni miski-amber kokan tatlı bebek
Dünyaya er gelen
Prangaların şıngırtılarına, duvarların nemine alışık olan
Küf kokan karanlık zindanlarda
Bedenimi kemiren
Acı
Daima özlemini çektiğim güneş
İçimdeki yeşeren
Dijî bahatinê kezîyên xwe bernede
Agirê û şewata dilê min jî tevnede
Ew tilîyên xwe kubar, nazik biparêze
Destê bihineyî kort û çalan venede
Lê bûkê qîza welatê me dotmama min
Ez ava nav çeman im
Ez Dîjle û Ferat im
Diherikim, dikişim
Jiyanê re tim jîn im
Ez Çewlik, Muş û Wan im
Berbange me serî da
Tirêje ke xweş berda
Doralî ronahî bû
Roja me jî geş veda
Qet guh nedin bêfêman
Gelê Kurdan kolanan de raperîn
Ev dijrabûn berxwedana şêrane
Dil û can em hev re ne, hev naqetin
Ji bo azadî ya gelan hewldane
Bi rojane toz, dûma û xubar e
Gul, kulîlkan baharan
Hêşinîya ser daran
Pir rindî pir ciwanî
Berîvana ber mîhan
Şanazîya gelê me




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.