Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bir dağın göğsünde bir vadinin kıyısında
Sürü güden sürüsüne gözü gibi bakan
Bir çobanın kavaldan
Derinden derine
Feryat-figan eden
Yürek burkan yürek yakan

SEVDİĞİM ÖZGÜRLÜK

Bir acı aktı yüreğime,
Ciğerim kanıyor,
Beynim zonkluyor…
Vurgun yiyen baharım

Seni ne çok sevmiştim
Sana süsen demiştim
Bilmem hatırlar mısın?
Sana değer vermiştim

Hem de ne çok baskınsın

Yüreğime düğümlenip içimde kalan müzmin sancı
Dikiş tutmayan yaralarımla, hüzünlü gecelerimle
Fırtınalaşan çığlıklarımda, gözyaşlarımda
Karanlığa çıka, bata
Boğuluyorum
Hissediyorum, sol yanım acıyor

Ben insanları eşit yaratmayan,
Bir tanrıdan ne isteye bilirim?
Savaşlara, açlığa “dur” demeyen,
Tanrıdan yardım istemek doğru mu?

Ben hırsızlara, ben namussuzlara…

Ey güzeller güzeli ne çok ümit etmiştim
Sana gelmeyi
Bu senede baharım, yazım
Kışa döndü
Yollarımı kar, fırtına, boran sardı
Kalbim yine derinden yanıyor

Sis çöktü Selim’e giden tüm yollara
Sürdüler bizi başı karlı dağlara
Günlerdir açız, günlerdir perişanız
Yazıklar olsun bizlere kıyanlara

Enver Paşanın zulmüdür, ateş gibi

Baharım ol yazım ol
Sar beni
Her an her saniye
Gülücüklerin
Yuvarlana dursun
İçime

Karanlığı yırtan güneş gibisin
Tan yerini saran ışık gibisin
Bazen öpücük, bazen gülücüksün
Yarın dudağı, yanağı gibisin

Sen dağların başında nur gibisin

Bulutsu gülümsemelerimin dışında
Üşüyorum
Yeni bir günün sabahını beklerken
Zamanım çoktan tükendi
Yine daraldım
Yine kasıldım