Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Vakt-i seherde yaktığım
Coşup akan dert öyküsü
İçi vahlarımla dolu
Ömrümün hazin türküsü

Yurdundan göç eden gönlüm

Ey geclerin sönmeyen yıldızı
Nefha kokan narin bağların gülü
Ey virane gönlümün şahdamarı
Sana meftunum, baharımın gülü

Ey sevdalı yüreğimin dergahı

Göğün kükremelerine inat, uçsuz bucaksız gökyüzünden
Hiçbir yıldız akıp yereyüzüne dökülmesin
Fırat kadar, Dicle kadar sevdiğim
Her bir yıldız bende birer hülya
Her biri yıldız bende
Birer dünya

Hep zemheri'lere bağlandım kaldım
Yollarım buz tutt, günüm gün değil
Beni bu dertlere koyan utansın
Nidem dünyam bahar, gönlüm hoş değil

Benden al gülümü alan karakış

Ömür dediğin bir soluk nefestir
Akıp giden sayılı bir kaç gündür
Harun kadar zengin olanada o
O yoksullar içinde üç, beş gündür

Ömür dediğin bir varsın bir yoksun

Kör kuyularda kalan
Dünya’ya
Şafaklar çok uzak,
Gecelerin koynunda kalan
Mehtaplar derin uykuda…
Yıldızlar

Sen olmayınca yüreğim susar durur
Sensiz neyleyim udu neyleyim sazı
Günlerdir gönlüm özlemini çekiyor
Sen olmayınca ben ne edeyim yazı

Şu özlem şu ayrılık hiç çekilmiyor

Nidem hiç gelmeyen baharı, yazı
Ben bir mazlum, ben bir garip divaneyim
Dostum, yoldaşım, sevenim olmadı
Halimi, derdimi kime diyeyim

Dünya bana, güneş bana karanlık

Tohumlar filizlenirken, usandıran kış günleri olmamalı
Gönül dağına yel esmemeli, ayaz vurmamalı
Dağlara, ovalara, yaylalara
Kar yağmamalı
Ki
Börtü-böcekler

Nizanim tu gulî an jî kelemî
Ji caran min re şadî caran xemî
Te agir berda li nav dilê min
Nizanim tu fitîl î, an jî şemî

Te coşîya nav dilê min wêran kir