Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Beni sırtımdan vuran zalim dünya
Kötülerin, densizlerin dünyası
Doğruluk, dürüstlük fayda etmiyor
Ey kötülük yapanların dünyası

Ey dert diyarı evren, şu âlemde

Uzaktan aç ve yırtıcı kurt, çakal, sırtlan uluması geliyor
Kağızman'a giden yollara
Sanki kördüğüm atılmış
Köprüler
Geçitler
Patikalar kapalı

Yüzü gün şelalesi
Gülüşü dağ lâlesi
Kalak örüyor delal kız
Güzeldir yanık sesi

Başında mor valası

Soysuz olan hak çalıyor
Vurgunu vuran gidiyor
Yoksulların derdi çoktur
Köylü Mehmet hep ağlıyor

Eşkıyalar köşe olmuş

Rezil olan şakilerden derman olmaz
Zalimlere minnet etmek doğru değil
Üyan köylü, üyan yoksul Mehmet Emmi
Fukaralık kader değil, yazgı değil

Gül sarardı, kara toprak yas bağlamış

Ben de şu dünyaya geldim geleli
Ömürümde mutlu olup gülmedim
Çekmediğim dert, çile kalmadı
Bir türlü şu devranın çözemedim

Bir ömür oldu, gün yüzü göremedim

Gör halimi, halimi
Bendeki heyecanı
Gece kısa zaman dar
Ben, unutmam bu anı

Elim sana değdikçe

Ah ile acı vuruyor
Sabah, akşam arasına
Kör kurşunlar yürüyor
Canlara düşmancasına

Köyümün yüce dağları

Güne kırağı düşen sabahlarda
Hüznün cirit attığı akşamlarda
Geceleri donduran ayazlarda
Yaylada koyun güden küçük çoban

Dort bir yanı tarla, çayır, biçenek

Parçalanan ruhumun eşliğinde çağlayan gözyaşlarımla
Kalakaldım, şehrin soğuk kaldırımlarında
Sanki kırık kanatlı bir kekliğin
Çırpınışıdır içimde
Acılarımla, ahlarımla
Yangın yerine dönen