Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Koyu gecelerin koynunda ki zifiri karanlıkta
Bir nefes kadar bana yakınsın
Göz gözeyiz biz
Kadife tenin tenime değiyor
Bazen de başını alıp giden asi zaman uyuyorsun
Her gece seni bekliyorum, gel hiç o asi zamana uyma sen

Başı yıldızlara değen, bir can daha düştü toprağa
Düşen can Diyarbakır gülü, Fırat’ın serin suyu
İçimizi yakan sel gibi akan gözleri
Kışın kardelen
Bahar’da çiğdem
Yaz’ın begonya

Madende gedik var. Derin mi derin
Gece, gündüz ocak serin mi serin
Öyle bir yaşamki rezil mi rezil
Maden ocakların dibi depderin

Ölüm yuvalanmış, her yer viranlık

Ömrüm kış bağladı, gelmiyor bahar
İçim kan ağlıyor her gün her zaman
Niye tükenmiyor, şu acılarım?
Ciğerimde köz var, üstünde dumam

Korkuyorum vallah! Bitmiyor çilem

Tanrı adına hesap soran softalar türedikçe, biz bilime yabancılaştık
Kin, nefret çoğaldıkça! Zaman öfke zaman ölüm doğuruyor
Ekmeğimize, aşımıza göz koyanlar
Dünya’ya
Çıkarları doğrultusunda
Çeki-düzen verenler

Yorgun bir ahtır bende! Ruhumdan söküp gelen
Nefes boruma düğümlenip
Sevda ezgileri
Sevda özlemi
Kürdistani bir yara olup
İçimde alev, alaz ırmaklaşan

Gün bazen bulutlu bazen güneşli, bazen sıcak bazen soğuk olur
Yaşamda
Bu hep böyle
Sen
Bazen üşürsün iliğine kadar
Buz tutarak

Diyarbakır acılı,yaralı,karalı
Boynu da bükük gözler yaşlı
Kaleleri yosun bağlamış yine
Kan kusuyor Diyarbakır yaslı

Başımı vuram taşa bu ne şok

Kötü geçen günlerdeyiz
Perperişan bir haldeyiz
Biz halkkarı soyanlara
Asla saygı göstermeyiz

Bu dünyada huzurum yok

Beni sırtımdan vuran zalim dünya
Kötülerin, densizlerin dünyası
Doğruluk, dürüstlük fayda etmiyor
Ey kötülük yapanların dünyası

Ey dert diyarı evren, şu âlemde