Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Yaralı gönlüm ne gezersin delice
Şu düzende oyunlar çoktur bizce
Bu yaşam,bu devran bize hep acı
Gel gönlüm şu ele olma gülmece

Yaralı gönülüm ne ararsın gizlice

Nice zamandır hep seni bekledim
Gel yiğidim gel seni çok özledim
Digel canım biricik yavrum digel
Yüreğimi sana saray eyledim

Yurdumuza çakallar, kurtlar doldu

Bu devranda kötülükler bitmiyor
Sessiz uzun gecelerim gitmiyor
Hüzün de sardı bağrımı duruyor
Gel anacığım tez gel gör halimi

Büyüttüğüm gülüm sararıp, soldu

Ağla, yürek parem ağla
Uzaklara yol göründü
Lapa-lapa kar yağıyor
Dağlar beyaza büründü

Başımdan boran, yel esiyor

Şu koca dünyada halim hiç kalmadı
Açlığa, yokluğa ömrümü verdim
Ben hep için-için gözyaşı döktüm
Yine dosta dost cana can dedim

Severek nicesine hep sarıldım

Melül gözlerim hiç bahar, yaz görmedi
Dalım elimde kurudu gül vermedi
Gelen, giden olur diye yol gözledim
Şirpençem azdı, vefasız yâr gelmedi

Karakış hep beni dertten derde saldı

Her gülüşünde güller açan güzel
Tez gel bana sarıl, sar beni beni
Gözyaşlarım sel sel oldu çağlıyor
Sevdam hele bir gel, gör beni beni

Nicedir yüreğimden kan sızıyor

Akıl,mantık ermez gönül işine,
Leyla ile Mecnun’un acı aşkına
Aralarına hainler,zalimler gimiş
Kays Leyla’sınına mecnun olmuş.

Akıl,mantık ermez gönül işine,

Sapsarı bir mehtap düştü geceye
Ayın şavkı vurdu yüksek dağlara
Yürü can, yollar korkutmasın seni
Kalk gidelim aydınlık yarınlara

Yürüyorum bu gece ah demeden

Yeter zalim yeter, kıyma şu cana
Derdimi nasıl anlatayım sana
İçime döktüğün kıvılcımlarla
Şu yüreğim yanıyor yana,yana

Etme gönül, gel gülme şu halime