Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Lê rûşenê, awir germê, tim devkenê
Li van rêzan li van baxan çi digerî?
Dibe ku tu xezal tu kew û kewokî
Li çem û kanî, gul, sosinan digerî

Dibe ku tu bet û quling an bilbilî

Fukaralığın, acının bol olduğu, doğduğunu bu ülkede
Büyüyerek gülesin
Mutluluğun paylaşıldığı
Günlerin özlemiyle
Ülkeni saran
Kara kışı bahara

Ji bo bindestan serxwebûn tim jiyan e
Wek dayîkan him can e him giyan e
Êdî pêşberê tank û topan, mêrkujan
Hemberê zilmê berhev bûna gelan e

Roj hilatina gelê Kurdan pir xweşe

Ez ne cehê ber dasame ez ne gaê ber kêrame
Ne jî bende û koleme, hewcedarê jiyanême
Ber zinaran û latanim evîndarê warê me me
Dilê mine canê mine dest lêberdin gulamine

Ez ne xopan ne wêranim ez salane serpîyanim

Kolumu, kanadımı kıran devlet gibi
Yıllardır benimle uğraştın yetmedi mi?
Bana değme zalim felek çek, git başımdan
Benimle olan davan halen bitmedi mi?

Ah ile vah ile geçiyor tüm günlerim

Oysa nasıl koşmak istedim sana nasıl, şu kışta kıyamette
Düşlerime sığdırmadığım
Devrim türküsünü
Söyleyen
Dudaklarından dökülen
O baharda

Aklım başımdan, ruhum bedenimden gitmeden önce
Senin sıcaklığında buz gibi erimek isterdim.
Eğer
Karlı kışıma,
Zemherime
Cemre olup düşsen;

Can, günlerdir benim içim yanıyor
Dört yandan ülkemi karanlık sarmış
Namertler yine hükümdar olmuşlar
Şu süren zulümden ev-bark kalmamış

Eyvah bu âleme bir haller olmuş

Baktımki kızıldan maviye kadar, renklerin her tonundan
Renklerin en güzelinden
İçi
Zencefil kokan
İçinde çiçeklerin en tazesi
Boyveren

Belki şafak atar, belki yaşam dolu bir bahar gelir diye
Hep bekledim, belki güneş doğar diye
Her seher vakti
Güneşin
Yolunu gözledim
Gümüşi muhatapları olmayan