Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Mevsimleri yitik bir zamanda
İçimizi saran bir dağ öfkesi
Bir ateş yanığıdır
Munzur’un
Kandilin
Ağrı’nın büyüklüğü kadar

Bugün bana bir acı haber geldi
Sanki toprağı sürükleyen seldi
Diyorlar barışa pusu kurulmuş
Aldığım haber yüreğimi deldi

Ankara tren garı kanla dolmuş

Barış sevincidir
Acılardan akıp gelen
Gecenin
Rahmine düşen şafaktan sonra
Sessiz bir aydınlık zuhur ediyor
Güneş

Ben o mazlum bakan gözlerini düşündükçe
Bir yanda gecenin karanlığı
Diğer bir yandan sensizlik
Birde İstanbul semalarına
Dağılan
Yaralı martıların kanayan çığlıkları

Özlemindir, hep bana kan kusturan
Keder, acı, derttir ruhumu buran
Dağların al gülü, narin çiçeği
Sevdandır benim yüreğimi saran

Kurban olayım, aşkın yollarına

Gözyaşlarımı silecek
Bildiğim dost eller
Sevincimi paylaşacak samimi canlar
Hüznümü dindirecek bakışlar
Ruhumu neşelendirecek tebessüm
Kayıp ettiklerime hayıflanacak

Gözelerinde akan suların berraklığı var, güneşin nuru, ışınları
Kirpik uçlarından toplayasım gelen
Can damlası
Işık huzmeleri
Tan vaktine
Güne dönüşen

Gözlerim hep yar yolunda
Kendisi de Beyoğlu’nda
Kıyasıya sevdim onu
Dövmesi de sol kolunda

Bekliyorum o yar gelsin

Fesupanallah, sen cennet gülü, köylü güzel misin?
Parıldayan orak gibi, hilal kaşların altında
Dünyayı sarmalayan
Bakışların
Mehtaba ışık
Evrene, cihana güneş

Emeğin özgürleşmesi için uzanıp giden yolda
Namertlere, soysuzlara, muhannete
Dünyayı talan edip soyanlara
Boyun eğmeyen
Zulme karşı direniş barikatlarında
Öncü kadrolarla birlik