Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Fukaralığın, acının bol olduğu, doğduğunu bu ülkede
Büyüyerek gülesin
Mutluluğun paylaşıldığı
Günlerin özlemiyle
Ülkeni saran
Kara kışı bahara

Ji bo bindestan serxwebûn tim jiyan e
Wek dayîkan him can e him giyan e
Êdî pêşberê tank û topan, mêrkujan
Hemberê zilmê berhev bûna gelan e

Roj hilatina gelê Kurdan pir xweşe

Sert bir ayaz vuruyor, geçmiyor zaman
Tufandır, borandır yiğit yoldaş aman
Sağlı, sollu geldi rezil beyaz ordu
Vartinik’te akan kandır, her yer duman

Düşman ani geldi tanklarla, toplarla

Yüzündeki gülümsemelerdir
Ölümüne özlediğim
Aydınlığın tayfıdır
O güzelliğin
Lepiska saçlarını tara
Haziran’da

Yüreğimde gam, İçimde acı var
Aramızda bitmez uzun yollar var
Yıkmadan, yakmadan felek doymuyor
Haberdar oldun mu ? Bende çok dert var

Bana "gel" diyorsun, nasıl geleyim?

Kağızman’dan çıktım yola
Horasan’da verdim mola
Her bir yana karlar yağmış
Sis de çökmüş sağa-sola

Kağızman’da ruhum kaldı

Sabırın doldu şu coşkun acılara
Çoşan gözyaşların damlıyor tene
Sarsan kara günler facia döndü
Kollara takılmış kelepçe gene

Boşuna ağlar mı, gülmeyen insan?

Tabib derman arasamda yana, yana
Felek çoktan kancayı takmış bana
İçimide kıpırdanan bir sancı var
Durma neşterini tez vur yarama

Yürek yakan amansız ateş gibi

DERTLİ İSTANBUL

Ne oldu sana İstanbul ne oldu? Suskun, dertli görünüyorsun
Metrolarından, otogarlarından, camilerinde in-cin top oynuyor
Beyaz güverteli gemilerin duyguların yalnızlığına

Kurtulamadım şu yokluğun pençesinden
Çok incindim, yaralandım derinden
Kırıldı kolum, kırıldı kanadım
Kan ağlıyorum, zulmün yüzünden

Gönül ne olur "sabret" deme bana