Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Her bakışın bir mevsim, her gülüşün bir bahardı.
Umutla hep aydınlığa koşuyordun.
Peki,
Ne oldu sana, ne oldu?
Kalmadı mı tutunacak bir dalın?
Issız

Mademki zaman kısa, ne yaz var ne bahar, gel bir şey sorma bana
Her kaşının ardı gülüstan, her bakışın bir ömür
Gel donuk gözlerime öyle derin, derin bakma
Kar yağmış şu karşı dağlara
Bahar'ı sorma bana
Ey varoluşun sırrı sende gizli

Çok zorlanıyorum, hiç bu kadar hiç bu kadar zorlanmadım
Diğer şiilerimden farklı olan
Bu şiirimi hep silip, silip
Bir daha baştan yazarken
Hüzün bende ayrı
Sitem ayrı

Mor acının derinliğinde zeytini gözleri gözlerime değen
Yanaklarından gün süzülen
Ay düşmüş
Yüzüne
O titreyen
Öpülesi

Gönlümdeki yeri bir başka olan
Ela gözleri gözlerimde kalan
Kınalı ceylan gibi seken güzel
Bakışlarındır, beni benden çalan

Uzun bir gecenin zifiri karanlığını yırtarak
Seher vakti gün doğumunda
Yeni günün
Sevinciyle çağlayan
Güzel kalbin aynası olan
Yüzünde ki siyaha çalan; o büyüleyen gözlerin esiri oldum

Ne zaman o gözlerin o bakışların aklıma gelse
Çocuk sesli
Ucu bucağı olmayan
En delisinden
Senli
Bir nehir akar içime

Beni alıp götürdüler
Adliyede, savcılıkta
Bana bir çuval verdiler
"Al oğlunu git" dediler

Dünya başıma yıkıldı

Namertler, namussuzlar çoğaldılar
Halklara ait her şeyi çaldılar
Yetimi, yoksulu hiçe saydılar
Ülkeyi soydular, yağmaladılar

Hak yiyenler gemicikler aldılar

Gürpınar sahilinde el-pençe durdum, benden çıkan kocaman ah ile
Bütün kızıllığıyla göğe yansıyan
Güneş'e
Ah
Ömürden akıp giden
Gün batımları