Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bir gün şu düzen çökecek
Bitecek bizim acılar
Beklenen güneş doğacak
Son bulacak karanlıklar

Şu kötü günlerden sonra

Bakışlarında
Umut devşirdiğim
Yanakları gül kokulu
Gülüşü sıcak mı sıcak
Ama buruk
Minik adımlarla koşan

Çarkı bozuk felek ne ettin bana?
Açtığın yaramda kan durmak bilmez
Birçok kahır, çille çektirdin bana
Bu mazlumiyeti çekmeyen bilmez

Şereften bihaber sardın dünyamı

Küflü ekmeğe, soğana muhtaç edilen, açlığa zorlanan
Ellerine zulmün zinciri dolanmış
Mücadelesinde başı dimdik
Alnı açık
Yüreği sevgi dolu
Umudu taze

Her acıya, her kedere haşir-neşir olmayı
Çatal-matal da olsa sevecenlikle
Her iki gözlerinin içine bakarak
Dilini öperek
Kinli, kirli ruhtan
Çoktan arınmış

Karanlık yeri sardı, gün doğmuyor
Tüm acılar gelip beni buluyor
Akan gözyaşlarım durmak bilmiyor
Çünkü ben mazlumların kardeşiyim

Gelip üstümü, başımı soydular

Öyle havalanıp yücelerden uçma
Elbet senin de kanatların yorulur
Mazlumu, zelülü, insani hor görme
Gün gelir seninde defterin dürülür

insan olana şan, şöhret, ölçüt değil

Dünyada bitmiyor, zenginin talanı
Hırsızların, insafsızların yalanı
Aymazın gafleti, mazlumun çığlığı
Akşamın kederi, sabahın hüsranı

Vaylar olsun vay! Kimi hanlı, hamamlı

Bugün yine hardayım, bir deli divaneyim
Vay bana ne edeyim? Ben sana gönül verdim
İçime yedi nehir kızıl volkan akıyor
Acım, kederim böyle, gel gör de ne haldeyim

Ey ceylanım, kekliğim daim seni sevdiğim

Allah'a sığınıp
Huşu içinde namaza duranlar
Mütevaziliği, eşitliği küfür sayıp
Medeniyet düşmanlığı yapanlar
İnsanlıktan nasibini almamış
Bebeleri, çocukları