Berdila min mêla min tim ser te ye
Şert û merç dîsa kêfa min tune ye
Lê bedewê bese ji min nereve
Te fikar dikim rewşa te çawa ye
Çav û birû reşê, sikûm geşa min
Lo ked xwarin şerma reşe
Xizanî yê rewş nameşe
Ez xerîbê welatanim
Ji dilê min can diweşe
Ji derdane rehet nabim
Wele serê sibê sare
Parî parî berf dibare
Her der mije û dûxane
Zivistane ne bihare
Ne çêr heye ne êm heye
Destmedin helîna kewê
Kewê nexin zora derbê
Ez qurbana derdê wê bim
Dev jê bedin nexin kerbê
Zordar nebin, zalim nebin
Usluca karlar erisin, tüm umut tohumları filizlenirken
Gönül dağını dolduran allı-pullu
Rengârenk
Kelebekler üşümesin
Tomurcuklanırken
Çiçekler
Hawar dil-hinavê min êş ê de ye
Kula dilê min ji evînîyê ye
Ax! Wek robaran ji min xwîn dikişe
Kena yara min, li ser her lêva ye
Yürek sevgim duman, boran bağlarsa
Gönül sesim umursuzca çağlarsa
Sinsi bir duygu içime dolarsa
Çiçek, çiçek terler döker ağlarım
Eğer hevesim şan, şöhret ararsa
Ciwanên gelê me çal vedan, kend vedan
Bi rastî leşker ji bi tirsan deng nedan
Şêrên gelan xort û keçên çelengin
Şervanên Kurdan dijmin girtin bernedan
Dijrabûne, serîhildane gel rabûn
Kenên germ e li ser lêvê
Xala reş e li ser lamê
Bûye gula li ser welat
Wek zelaliya nav avê
Germahî ye ketî axê
Tu straneke bêdawî û tijî jiyan î, tu her dem li ser zimanê min î
Canê min
Ez te her dem di dilê xwe de digirim
Bi jiyana xwe de
Û di kûrahiya dilê xwe de
Te vedişêrim




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.