Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Mehmet emmi, Mehmet emmi
Ben, saklamam bildiğimi
Feleğe yardakçı olan
Dert deniyor cüretimi

Mehmet emmi, Mehmet emmi

Sapsarı bir mehtap düştü geceye
Ayın şavkı vurdu yüksek dağlara
Yürü can, yollar korkutmasın seni
Kalk gidelim aydınlık yarınlara

Yürüyorum bu gece ah demeden

Gönül gel gidelim, sılaya doğru
İnan çok yoruldum, ne olur gidelim
Hazan yeli esti savurdu beni
Haydi gel gidelim, sebat edelim

Ben çok dert doluyum, bitti umudum

Gönül efkârım büyük, sen sabrım ol
Hüzne çekme beni! Mutluluğum ol
Benim bu halime kızma, ne olur
İnan çok mazlumum, bana umut ol

Gönül ben riya sevmem! Samimi ol

Yeter zalim yeter, kıyma şu cana
Derdimi nasıl anlatayım sana
İçime döktüğün kıvılcımlarla
Şu yüreğim yanıyor yana,yana

Etme gönül, gel gülme şu halime

Sağında, solunda gelincikler, papatyalar, güller
Yeşerip boy veren
Vadilerinden keklikler
Bağlarında bülbüller
Öten

Gönül yurdumun göçmen turnaları
Gelin bu sıladan uçup gitmeyin
Yüksekten essen seher yellerine
Beyaz bulutlara kanıp gitmeyin

Ne olur, ne olur telli turnalar

Düştüğü yerde al kana bürünen
Umutları pare, pare bölünen
Kanatlarıda kırık güvercinim
Bin hüzünüdür gül yüzünde görünen

Zalimlerinden kaçıp kurtulamayan

Ağzın kenarında gonca veren, hayata anlam katan
Her derde derman, umutsuzlara umut olan
Güneşi kendine özendiren
Üryan
Ve sıcak gülüşünle
Sar beni

Uzak, yakın demedim kalktım geldim
Sana yüreğimi mekân eyledim
Nicedir güneş doğdu, kuşluk oldu
Çömeldim yollara seni bekledim

Ak tenlim aşkımız henüz yepyeni