Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Şairlere şiirler yazdıracak kadar ilham kaynağı
Acının panzehiri
Gülüşüne yürek katıp
Çağıl, çağıl çağlayan
Umutsuzlara umut
Güllere

Yüreğime serinlik düşüren, tarifsiz toprak kokan ellerinde
Geceye-gündüze ve rüzgâra aldırmadan
Dağ-bayır demeden
Yaban otlara, çakıllara
Her türden zorluğa rağmen
Yılmadan

Biz kâh çarık giydik
Kâh yalın ayak gezdik
Şu düzende
Çok kez çıplak
Çok kez yırtık pırtık, yamalı dolaştık
Çok kez de ekmeğe, soğana hasret kaldık

Öfkemdendir cümle kuramıyorum, dişlerimi sıkarken
Bizi sömüren şu kahpe düzende
Umuda kurşun sıkanlara inat
Özgürlükler için hep direniyoruz
Asla soğuk ölüme diz çökmeyerek
Yıllardır, bıkmadan aydınlık güzel günleri beklerken biz

Gözleri yıldız-yıldız, yüreği deniz, elleri umut taşıyan
Emeğin özgürleşmesi için uzanan yolda
Bağrında ki güzellikler
Özgürlüğe
Kök salan

Her yer karanlık göz gözü görmüyor
Şu âlem bizi acılara karmış
Barışa, yaşama, sevgiye düşman
Kötülükler dört yanımızı sarmış

Başıboş düzenden şikayetçiyim

Günlerim çoktan tükendi, karanlık dipsiz kuyu, her yanım hüznün zulasında
Umutları yok eden, şu çarpık dünyanın
Her şeyiyi yalan dolan
Umut ve sevinçleri yalan
Baştan sona yalan, yalan
Sözler

Gözlerimde ki yaşta
Yitirdiğim o aşk var
Bize sebep olanlara
Kalbimde bir ah var

Yüreğimde ismin var

Feriyat-figan eden bülbü
Niye bize gün doğmuyor
Boynu bükük kalan al gül
Yanıbaşında soluyor

Çile çeken garip bülbül

Dünyanın sırrına aklım ermedi
Tanrılar bile derdimi sezemedi
Şu ömürüm azar-azar tükeniyor
Umudum kalmadı, yazım gelmedi

Yıllardır ne gün gördüm nede güldüm