Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Melül gözlerim hiç bahar, yaz görmedi
Dalım elimde kurudu gül vermedi
Gelen, giden olur diye yol gözledim
Şirpençem azdı, vefasız yâr gelmedi

Karakış hep beni dertten derde saldı

Her gülüşünde güller açan güzel
Tez gel bana sarıl, sar beni beni
Gözyaşlarım sel sel oldu çağlıyor
Sevdam hele bir gel, gör beni beni

Nicedir yüreğimden kan sızıyor

Gönül sessiz kalma, kayıtsız kalma
Gel günahımı, vebalini alma
Her yerde kanı bozuk cellatlar var
Sensiz beni çöle, engine salma

Can gönül dert, bela sarmış her yeri

Oy şu kısa ömrüm geldi geçiyor
Of dert içinde bana dert açıyor
Yine istedim o yâra gideyim
Umut benden, yollar benden kaçıyor

Of of sevgimi, umudumu çaldılar

Ey benim ey gönlüm kalk, burdan gidelim
Bir bilinmezlik var, ah ne edelim
Sersefil olduk biz, çoktur çilemiz
Bu dert çekilmiyor, gayrı göçelim

Derdimiz, çilemiz çığlık denizi

Dert, yoksulluk geldi çöktü omzuma
Muhanet düzende soydular beni
Beni süründüren kara günlerdir
Cefa, çile aldı ah benden beni

Kavgaya girdimi! Ben geri dönmem

Dağların yanağında
Aras'ın kıyısında
Kağızman'ın gülleri
Taşların arasında

Vadiyi al karşına

Akıl,mantık ermez gönül işine,
Leyla ile Mecnun’un acı aşkına
Aralarına hainler,zalimler gimiş
Kays Leyla’sınına mecnun olmuş.

Akıl,mantık ermez gönül işine,

Aldırma gönül aldırma dağlara
Ömrümü böldüm günlere, yıllara
Aksada boz bulanık seller, sular
Çıktığım yollar gidiyor canlara

Çok görestim kavim, kardeş, dostları

Sen ruhuma aktın bir nehir gibi
Her zaman içime çağlar akarsın
Seni yaşıyorum her bir zerremde
Yürek akarımda coşkun sevdamsın

Bendeki gül, çiçek, yaz-baharım