Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Kara kaş göz üstünde
Hoş sözler dil üstünde
Sim kemer bel üstünde
Can bana gül, yıldız olsun

Güller açsın yanaklarda

Yıllardır çok dert çektim, çok yoruldum
Bu yaz güller gibi sararıp soldum
Doktorlar yardılar tüm yüreğimi
Gecenin kör karanlığında öldüm

Anla artık anla, kıran kırana şu yaşam kavgasında
Bana bir teselli ver demeyeceğim
Bende umut mu kaldı
Ülkeyi
Şunca dert sarmışken
Yaralar kabuk bağlamamışken

Gönülleri hoş tutan, her aşıktan her ozandan feyz alan
Lâl kalmayıp çalıp, söyleyen
Tel inletip, tel konuşturan
Nidaları arş-ı semaya ulaştıran
Bağlama
Cura

Gözyaşlarımı silecek
Bildiğim dost eller
Sevincimi paylaşacak samimi canlar
Hüznümü dindirecek bakışlar
Ruhumu neşelendirecek tebessüm
Kayıp ettiklerime hayıflanacak

Gözelerinde akan suların berraklığı var, güneşin nuru, ışınları
Kirpik uçlarından toplayasım gelen
Can damlası
Işık huzmeleri
Tan vaktine
Güne dönüşen

Gözlerim hep yar yolunda
Kendisi de Beyoğlu’nda
Kıyasıya sevdim onu
Dövmesi de sol kolunda

Bekliyorum o yar gelsin

Fesupanallah, sen cennet gülü, köylü güzel misin?
Parıldayan orak gibi, hilal kaşların altında
Dünyayı sarmalayan
Bakışların
Mehtaba ışık
Evrene, cihana güneş

Her mevsim, tüm kuşlar senin adını fısıldıyor
Bakışların baharda tomurcuklan Ağaçlara gonca
Dağlarda sardünya
Sümbül
Akasya
Gelincik çiçeği

Bakışlarını mavi gökyüzüne sığdıramadığım
Bahar gülüşlüm
Her tebessümün
Umut veren
Gündoğumu
Her çiçeğe, güle kanat çırpan