Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Dünkü dert, bugünkü çile hep aynı
Can garip, yâren garip, yaşam garip
Halkız uyandık! Mavala kanmayız
Halklar bitmeyen kederden muzdarip

Şu çoğalan acılar hiç durmuyor

Gelinciğim
Sevdiceğim
Biricik yavrucuğum
İçindeki yaran azmış
Ciğerine soğuk dolmuş
İnliyorsun feryat-figan

Hasretle mahsur kalan, içinde hep ah çeken gönüller olan
Gözyaşları kaynayıp dökülürse yanağa
Susar mı şakırdayan
Dil
Sızlamaz mı seven
Yürek

Padişahların kudretinden kudreti daha güçlü
Tanrılardan daha da adaletli sayılan
Elleri toprak gibi üretken
Yağmuru gibi bereketli
Tarlada, çayırda, fabrikada çalışan
Bazen ırgat bazen de gündelikçi olan

Uzak yolları yutan, göğe ulaşan
Ben size vurgunum heybetli dağlar
Tüm azemetiyle gönlüme giren
Yavuz yiğitlere dost olan dağlar

Aydınlığa doğru uzanıp giden

Özgürlüğe bırakalım bahar'ı, bırakalım kendi haline umudu
Ekin vakti, tenden toprağa damlayan
Terden
Kopup gelen
Özlenen, o tüm güzellikler
Eski zamandan kalma

Bu sevda bu arzudur, şaka değil
Elimdeki kalemdir mavzer değil
Dilerim kavga, küskünlük olmasın
Para-pul benim için elzem değil

Bu topraklarda çok bedeller verildi
Nice anneler kuzusundan ayrıldı
Yağmacılara ve haydutlara karşı
Bazen yürek, bazen baş yere serildi

Sen, ne çok güzel gülümsüyorsun, her biri bahrlara bedel
Her bir gülümsen yanağından güllendikçe
Sanki sev diyor
Hayat boyu
Ben gibi
Bunca çirkinliğiğin içinde

Yoksulluk huzur vermiyor
Keder, çile tükenmiyor
Güzel güne hasret kaldık
Beklenen gün de gelmiyor

Karardı günler karardı