Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Seni unuttuğumu sanma, toprak ve patika yolları
Hep soğuk Zemheri' ye takılan
Karlı dağlardan gelen
Rüzgâr ıslıklarına kapılan
Çaresizliğin en amansızını gören
Yoksulluğun kucağında kalan

Kurşunla susturulmaz öğretmenlerin yüreği
Vurulan her öğretmen, yarım kalmış bir asırdır
Onlar ki karanlığı yırtıp gelen birer şafak
Onlar ki her zulme karşı duranların sabrıdır

Bir harf için ömür veren o mübarek ellerin

Ben kaftan giymedim, ihram giymedim
Bilen bilir kâbeye gidip gelmedim
Mahşer hesabı sorsalar bana ne
Kul hakı yemiyen düzen görmedim

Günah, sevap, ceza hepsi birer gaf

Canlar yorulsak da dinlenmeyelim
Kalkın yükümüzü düzenleyelim
Nice zor günler bekliyor bizi
Militaristlere yol vermeyelim

Dost diyen herkese saldırıyorlar

Her yer karanlık göz gözü görmüyor
Şu âlem bizi acılara karmış
Barışa, yaşama, sevgiye düşman
Kötülükler dört yanımızı sarmış

Başıboş düzenden şikayetçiyim

Günlerim çoktan tükendi, karanlık dipsiz kuyu, her yanım hüznün zulasında
Umutları yok eden, şu çarpık dünyanın
Her şeyiyi yalan dolan
Umut ve sevinçleri yalan
Baştan sona yalan, yalan
Sözler

Gözlerimde ki yaşta
Yitirdiğim o aşk var
Bize sebep olanlara
Kalbimde bir ah var

Yüreğimde ismin var

Feriyat-figan eden bülbü
Niye bize gün doğmuyor
Boynu bükük kalan al gül
Yanıbaşında soluyor

Çile çeken garip bülbül

Dünyanın sırrına aklım ermedi
Tanrılar bile derdimi sezemedi
Şu ömürüm azar-azar tükeniyor
Umudum kalmadı, yazım gelmedi

Yıllardır ne gün gördüm nede güldüm

Yanan yüreğime ateş süzmüşler
Elime dert ile çile vermişler
Zemheri yeli üstüme esiyor
Dünyama siyah bir perde germişler

Oy önüme sönmeyen köz yığmışlar