Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

İçime saplanan bir sancıdır, ruhuma dökülen
Kanatları gökkuşağı rerenginden olan
Hasretim
Gökkube altında paramparça
Beni çevreleyen bulutlardan
Kan damlıyor yedi koldan

Sevda dergâhında divana durdum
Çünkü şu yüreğim sevgi vatanı
Baharımı, yazımı istiyorum
Can ben her gün bekliyorum o anı

Ey mahcemaline daldığım, can yâr

Durma yiğit hevalım durma devrim aşkına
Tüm gücünle diren
Fırsat verme düşmana
Varsın nişancılar hedef alsın
Binlerce mermi sıksın, yaksın
Ölüm bize vız gelir

Dur lokmamı üleşeyim, soğanımı bölüşeyim
Bağrımda ki acım uç verdi sancısını dişleyim
Huyumdur, gönül diliyle bir muhabbet istiyorum
Dostlarla görüşüp, kucaklaşıp yollara düşeyim

Haram lokma yemedim dostlar beni böyle bilsinler

Hep yandım, yıkıldım doğduğumdan beri,
Can evim ateş, köz, alev, feryat yeri,
Nice acılara gark oldum, tükendim,
Benden kalacak birkaç kemik az deri.

Sılam çok uzak bu gurbet yedi beni;

Başım ellerimin arasında, gün görmeyen yüzümden
Gözyaşlarım seller, sullara gibi
Hasret denizine dökülüyor
Mutluluğa giden
Köprüler
Bana kapalı

Yolumdan çekil seni istemedim
Hakkım var hakkımı almaya geldim
Sen alın terimi, lokmamı çaldın
Senden din-iman almaya gelmedim

Kendimi kötülüğe bulaştırmam

Ne oyuncaklarları ne topu oldu, umudu kırık ve paramparça
Acının ellerinde, omzlarına ağırlık çöken
İçideki külenmeyen yangınla
Sussuz toprağın
Çatlağı gibi
Yüreği paramparça olan

Kendi çehresinde, kendi yarasında filizlenen
Tüm dertlere derman olan
Yüreğinde
Kocaman bir dünya taşyan
Ey sevdalıların ülkesi
Ey yaşanan gül bahçesi

Bir zaman bu dağları mekân tutan eşkiyalar, haydutlar vardı
Şimdi hükümdarlara, özel mülkiyete
Kapkaranlığa, zülme karış
Dağları mekân tutan
Yedi asırdır
Yetimin