Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Hani doktorlar, tabipler nerede
Ensemden vuruldum bedenim yerde
Çığlık çığlığa kalan Diyarbakır
Gözlerime indi bir kara perde

Şu yapılan suikast ne dümendir

Ben ne molla ne hacı ne hoca
Dostlarım binlerce karınca
Canlarım,ciğerim sizler
Yaşarım her doğan güneşle
Ölürüm her düşen yaprakla
Kıyamam çalı,çırpı,dikene

Berdila min mêla min tim ser te ye
Şert û merç dîsa kêfa min tune ye
Lê bedewê bese ji min nereve
Te fikar dikim rewşa te çawa ye

Çav û birû reşê, sikûm geşa min

Lo ked xwarin şerma reşe
Xizanî yê rewş nameşe
Ez xerîbê welatanim
Ji dilê min can diweşe

Ji derdane rehet nabim

Keçmeta min guhbide min
Te çima qet rû neda min
Îro kêyfa te tuneye
Xwezî te maçek bida min

Qîzmeta min, nûra tavê

Usluca karlar erisin, tüm umut tohumları filizlenirken
Gönül dağını dolduran allı-pullu
Rengârenk
Kelebekler üşümesin
Tomurcuklanırken
Çiçekler

Hawar dil-hinavê min êş ê de ye
Kula dilê min ji evînîyê ye
Ax! Wek robaran ji min xwîn dikişe
Kena yara min, li ser her lêva ye

Yürek sevgim duman, boran bağlarsa
Gönül sesim umursuzca çağlarsa
Sinsi bir duygu içime dolarsa
Çiçek, çiçek terler döker ağlarım

Eğer hevesim şan, şöhret ararsa

Ciwanên gelê me çal vedan, kend vedan
Bi rastî leşker ji bi tirsan deng nedan
Şêrên gelan xort û keçên çelengin
Şervanên Kurdan dijmin girtin bernedan

Dijrabûne, serîhildane gel rabûn

Tu straneke bêdawî û tijî jiyan î, tu her dem li ser zimanê min î
Canê min
Ez te her dem di dilê xwe de digirim
Bi jiyana xwe de
Û di kûrahiya dilê xwe de
Te vedişêrim