Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Demsal me re bû bihar her der me re zozane
Di mêrgan de gul vedan wek kezî yê qîzane
Keç şêrînin xort şêrînin gul şêrînin lo lo
Di nav bex û bexçan de tim dengê bilbilane

Demsal me re bû bihar nav palan de hîrokin

Ne de umutlanmıştım sevinerek,
Işığa, sevgiye, barışa hasret kalan yüreğimle,
Açlığımı, horlanmışlığımı, ezilmişliğimi…
Bir nebze de olsa unutarak
Zindanlardaki ölümleri,
Yakılan köyleri, failli meçhulleri!

Em rabûn em dimeşin
Em war,welat distînin
Ne bindest û ne koletî
Em şoreşa gel çidikin

Em qîz,xortên gelanin

Lo êrişkarê genî em zanin tu çi tewrî
Qeşmerê hiş neserî bicehme nebe tenî
Em rabûn li ser pîyan çor tekeve bikevî
War axa me Kurdan e rêberê me nikarî

Rêzanê me apê me bû dozvanê gelê me

Biz indik alanlara biz varız her bir yerde
Gücümüz çelik gibi kuşandık her seherde
Coplansak da biz varız dövülsek de biz varız
Hem okur hem yazarız hiç korkmayız zalimde

Biz halkın çocukları erkek, kız hep beraber

Naqedim ez nağedim şoreşgerê gelanim
Bi heval û hoguran em rabûn em serpêne
Em rêwîyên hêvîyê dimeşim şev û rojan
Karbendê me evîne bêkêmasî jiyane

Ne revok ne qçaxim ez egîtê gelanim

Bu gözlerim ağlıyor acı çeken yüreğime
Şu dişlerimi sıka sıka dudağımı ısırarak,
Suskunluğumu bozarak ve bağıra bağıra
Haykırıyorum çığlık çığlığa şu acılarıma.

Umut bekleyen gönlüm,yanan yüreğim

Zimanê min de navê te qet kêm nabe qet nakeve
Tu sewda minî lêlê tu sebra minî
Navberê paşila min de ngara te
Di dilê min de tu veşartî yî
Lê bedewê bêhna minî
Her awirê te min re roj in

Kula me neherişînin
Kezaba me neêşînin
Lawên me haj Kobanê bin
Şoreşa gel bimeşînin

Hatin, wawikên miraran

Kend û kortalan hewşan e
Delalîya min rewşen e
Bax û baxçe, zozan e
Gulac bişkivîn gulşen e

Delalîya min havîn e