Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Givar givar givarê,gula warê Şewanê
Tu rindî zehf şêrînî lêlê lêlê lê esmerê
Bejn bilindê ziravê,laçik sorê qemerê
Tu rindî û bedewî,keça Kurda Xezalê

Were were qemerê heta gera ber malê

Diyar diyar gezip göçmeye,
Vatan vatan deyip yanmaya,
Şu gurbet kahrını çekmeye!
Bu yürekmi,gönülmü dayanır?

Yeşil yaylalardan uzaklara,

Gün doğar Kürdistanda
Bu gönlüm Ağrı,Vanda
Ben mecnün,sevdaliyim
Gül ve bülbül diyarında

Gün,güneş tüm dağlara

Ey koca gökkubbe sonsuz evren,
Yıldızlar, yaşam kaynağı güneş ve aydede
Başı yüksek dumanlı dağlar
Kıvrım kıvrım akan dereler, çaylar,
Fersah fersah uzayıp giden ırmaklar;
Dünyayı saran masmavi denizler, okyanuslar…

İbrişimden mis kokulu esvap giyen
Ey yüzü gül, güneş olan güzel yar
Kirpiklerin birer divit kalem olmuş
Tüm manilere, şiirlere yaz beni

Yüreği sıcak gözleri sürmeli yar

Naqedim ez nağedim şoreşgerê gelanim
Bi heval û hoguran em rabûn em serpêne
Em rêwîyên hêvîyê dimeşim şev û rojan
Karbendê me evîne bêkêmasî jiyane

Ne revok ne qçaxim ez egîtê gelanim

Hor olana saygı duymam
Onu asla insan saymam
Küstahlara değer vermem
Gelseler kapıma koymam

İnsanlara farklı bakmam

Bu gecede bir dehşet azgın ve çılgın,
Karanlıklara bürünmüş,
Bu gecede titrek bir gece!
Korku çığlığı,rüzgar fısıltılarıyla,
Hınzır vadiler,susuz dereleriyle,
Bir yanda dağların kuru ayazı,

Bu gözlerim ağlıyor acı çeken yüreğime
Şu dişlerimi sıka sıka dudağımı ısırarak,
Suskunluğumu bozarak ve bağıra bağıra
Haykırıyorum çığlık çığlığa şu acılarıma.

Umut bekleyen gönlüm,yanan yüreğim

Kend û kortalan hewşan e
Delalîya min rewşen e
Bax û baxçe, zozan e
Gulac bişkivîn gulşen e

Delalîya min havîn e