Munzur senin ormanın, bağın var gülün var
Ali Haydar’ın yurdu çok güzel Dersimin var
Fırat’la yan yana, sırt sırta o sarp yolların
Acılarla, kederle dolu bir tarihin var.
Munzur’a çöken duman, dağlar düşen karlar
Keçik diçin kanîyê avê bînin bo xwarinê
Kanî jêre gund jî jor milê wan de elbikin
Qîzik diçin bo avê pir delalin û qeşengin
Cilê wan rengrengî û çavê wan de jî kilin
Kanîya gundê me jêre derdorê wê hêşîne
Tutunacak dalım kalmadı,
Acılar koyunda,
Vurgun yiyen
Halklardan başka hiçbir kimsem,
Mıh olup
Kewa min nêçîr nekin ji gulan neqetînin
Di nexin nav qefesan û bêbextîyê berdin
Bese, heyfe lal nekin; bi baxan marûm nekin
Nav dilê min pênexin birîna min kûr nekin
Kewa min xalxalî ye diqube zar şêrîne
Ez helîyam ez kelîyam,
Ji evînê pir bezîyam,
Gelo çima min direvî?
Min bizvire werê Nazya’m.
Bi xemgînî pir qêrîyam,
Demsal me re bû bihar her der me re zozane
Di mêrgan de gul vedan wek kezî yê qîzane
Keç şêrînin xort şêrînin gul şêrînin lo lo
Di nav bex û bexçan de tim dengê bilbilane
Demsal me re bû bihar nav palan de hîrokin
Ne de umutlanmıştım sevinerek,
Işığa, sevgiye, barışa hasret kalan yüreğimle,
Açlığımı, horlanmışlığımı, ezilmişliğimi…
Bir nebze de olsa unutarak
Zindanlardaki ölümleri,
Yakılan köyleri, failli meçhulleri!
Em rabûn em dimeşin
Em war,welat distînin
Ne bindest û ne koletî
Em şoreşa gel çidikin
Em qîz,xortên gelanin
Lo êrişkarê genî em zanin tu çi tewrî
Qeşmerê hiş neserî bicehme nebe tenî
Em rabûn li ser pîyan çor tekeve bikevî
War axa me Kurdan e rêberê me nikarî
Rêzanê me apê me bû dozvanê gelê me
Biz indik alanlara biz varız her bir yerde
Gücümüz çelik gibi kuşandık her seherde
Coplansak da biz varız dövülsek de biz varız
Hem okur hem yazarız hiç korkmayız zalimde
Biz halkın çocukları erkek, kız hep beraber
-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.