Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Alana dengê mine
Dîsa li min holane
Ji kend û newalan de
Qêrîna dilê mine

Derde û kule li min

Muhannetten, yüreksizlerden kaçtım
Tüm çiçekler içinden seni seçtim
Hayatına tasa, elem girmesin
Şu yüreğimi sana saray açtım

Hüsnün mehtap yansıtan ay gibidir

Lodos olup, poyraz olup yüreğimde fırtınalar koparan
Ayları, seneleri kenara ittim
Bu gece
Seni sende yaşayarak
Geceye sığdırdım
Ömrümü

Yürüdüğün yol aydınlık saçıyor, gönülden özgürlük umudu ışıldıyor
Acıları birer, birer koparan ellerin barış elleri
Yaşama doğrultulan
Yüreklerin sızladığı
Kanamış toprakların
Her köşesinde zalimler, zulümler var

Mermilerle taranmış
Bombalarla yıkılmış
Acılara gizlenen
Şafakları çoktan unutan
Kırılan kirişlerden toz, duman evler var

Mademki sen de ben gibi bir insansın
Kutsal değerlere saygı duymalısın
Emek vermeden bir şeye ulaşılmaz
Emeğin kutsallığını bilmelisin

Akıla, emeğe asla değeri biçilmez

Dert anlamayan vicdansızlara
Hırsız olup dünyayı soyanlara
Bebekleri mamasız koyanlara
Kadınları ezenlere yuh olsun

Güzel memleketime haller olmuş

Haykıran dilim hiç susmuyor
İki gözüm hep yaş döküyor
Viranedir bu garip gönlüm
Ayrılık beni öldürüyor

Artık bedenim yok oluyor

Ha çöktü çökecek, hemde yapyalnız
Aman virane olmuş baba ocağım
Pınarlar kurumuş, yalaklar susuz
Bu acıyla her an hep yanacağım

Görkemli dağların, bağların yeşildi

Yüreğinde kin, öfke tohumlarını besleyen
Kan emici yaratık
Çocukları, Kadınları
Canları, çiçekleri,
Ağaçları önemsemeyen
Ölümlere çanak, halka kafa tutan acemi çaylak