Tu xewna nav şevanî
Tim germa nav dilanî
Deşt û zozana çiyan
Gul, kulîlka jiyanî
Berbanga me hat xuyan
Heyhat hayat zor
Savaşlar geri geldi
Barış
Hayal oldu
Bitmiyor gözyaşları
Yine yürekler yanıyor
Axa gundê me de nîskîn
Lê diçêrin kar û gîskîn
Yara min jî pir bedewe
Awirê wê wek birûskin
Yar xezala ser avê ye
Hilm rabû, ji germa tavê
Keçik jî çû, li bo avê
Dêre lê jî hevrîşime
Şên û şahî mala bavê
Weşîni ket nav şakilan
Kalleş felekten hiç rahat yok bana
Yıllardır hep acı veriyor bana
Bende ne tat kaldı nede güç-kuvvet
Yaz, bahar dört mevsim her gün kış bana
Şu şehrin üstünde kara bulut var
Şu kocaman olan dünyayı çevreleyen, göğün masmaviliği
Direnişin tarihi yazılan yerde
Şerham şerham
Yıkılırken
İşgal altındaki
Mezopotamya’ya
Soframda kırmızı şarap bulunsun
Yanında biraz küflü peynir olsun
Bırakın kadehim iyice dolsun
Umutlarım filizlenip yeşersin
Saki doldur kadehimi ne olur
Güller ektim yollarına
Beni al o kollarına
Hilal kaşların çok güzel
Ak düşmesin saçlarına
Her şehirde bahçeler var
Ah annem ne çok kötüydü o gücük
Başımdaki tüm bitler üşüyordu
Soğuktan hep içim, dışım titrerken
Ayağımdan çarığım düşüyordu
Çoktan o sıcak bahar, yaz geçmişti
Dökülürken ömrümden yeşermeden yapraklar
Anladım ki sevgi denilen kutsal şey
Bu ülkede bir büyük yalanmış
Çiçekleri
Gülleri
Dalından koparanlar




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.