Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bülbül, niye feryat, figan zar edersin
Boynunu bükme, ciğerimi yakarsın
Gülün dalı kırık, gül sararmış, solmuş
Ey bülbül başını alıp gitmeyesin

Bülbül sen gülün, gül desenin sevdalın

Bahar için toprağa düşen cemre
Bu gönül bahar, bu gönül yaz ister
Bülbülün gül aşkı, dilere destan
Dalda şakırdayan bülbül, gül ister

Ötsün telli turnalar, yusufcuklar

Delalamin, çavraşamin gulek’e sor li çepê min
Rengê ser jî reng rengîne û mina ala welatê min
Gule min ket birîndarim welat germa nav dilê min
Xwîn min diçe pir gewez’e dara merx’ê ber serê min

Ez şervanê ser van çiyan, ser min de berfe û baye

Dilê min şên nîne, dewran xweş nîne
Her roj bi her şevan, dil dinalîne
Gulpikên çiqilan bi tev weşîyan
Biwîçîne bilbil, kûr bikelîne

Dilo ber keseran, ji min xwêdane

Bi mehan û salane
Berxwedana gelane
Azadîya bindestan
Wek evîna dilane

Hewara me Kurdane

Nehir oldun yatağınım
Sabah oldun şafağınım
Güneş oldun sıcağınım
Sen "öl" desen öleceğim

Sen her zaman sevdiğimsin

Haydi gökkuşağının bütün renkleri içinde olan
Gül kokulu, çocuksu gülüşünü
Ruhuma akıt
O
Gülüşün ki
İçinde bahar

O heybetli, o kocaman gövdesiyle, ılgıt, ılgıt esen rüzgâra
Akasyalara, söğütlere
Nispet edercesine
Gülhane Parkı'nda
Sağ-sola serpilip
Göğe doğru saçılan

Gula çeleng rengînî
Dilê min de evînî
Ji bot e ez bengînîm
Min re bihar, havînî

Keçê tu zehf narînî

Bebeğim yat kucağımda
Sarıl bana kucak, kucak
Ellerini boynuma at
Gel seninle göğe uçak

Ey gül kokan can bebeğim