Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

İpe sapa gelmez
Söze lafa gelmez
İlkeler içinden
Süslü sözlerden
Yoruldum
Duruldum

Bir taş attık kuyuya
Değmedi suya
Zıpladı havaya
Burunlar değdi kokuya

Barış dedik çıktık yola

İdealist solcu sosyalist
Burjuva sosyalist, sosyal demokrat

İdealist Müslüman mücahit
Burjuva Müslüman, dindar muhafazakâr

Kolum kanadım
Yorgun aklım
Bulamadım

Doğrular kitaplarda
Yanlışlar hayatlarda

Gözümü verdim
Bir göz derinliğine

Kalbimi serdim
Bir kalp serinliğine

Kıyamet
Kurtuluşuma

Kartal bakışlı
Kuş gagasından

“İki günü denk olan kaybetmiştir”

Gelişimi, ilerlemeyi esas alan bu düşünceyi
Anlayamayanlar gerici ilan ettiler söyleyeni

Kutsallarıyla, tabularıyla

Dünyada insan olmasaydı
Gökyüzünün, yeryüzünün ne anlamı kalırdı?

Beyaz ay
Kırmızı gezegen
Yanan güneş

Kalbime dokundum
Kalbime dokunanları kovdum

Kendimle yüzleşirken
Kendisiyle yüzleşenlerden korktum

İnsan ömür kitabına birçok şeyleri yazandır
Ömrün daima insanı kuşatan mevsimleri vardır
Doğayla bütünleşen insan hayatının yaşamında
İnsanında, kışı, baharı, yazı, sonbaharı vardır

Dönüp arkaya bakınca yıkıntılar vardır.