Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Tut elimden
Diyeceğim olsaydı

Kalbim
Nasıl olurdu bilemem

.
.
Çocukluğumda okuma yazmaya yat uyu, uyu yatla başlardık
Yatırılmak, uyutulmak kaderimizmiş gibi, yalanlarla donatıldık
Anadolu devleti Osmanlı’nın arkasından elimizde tek gerçek vardı
Üç kıtaya hâkim olan devletten elimizde sadece Anadolu kalmıştı

Düşünmeyi düşündüm
Düşünmenin yasaklarında
Düşüncelerde akıllı olmayı
Düşündüm akıllar arasında

Deli olmayı düşündüm

Uyudum bir müddet
Uyuduk bir müddet
Uyuyorlar bir müddet
Uyudular bir müddet

Uykusuz geçen

Jurnalledim gerçeklere kendimi
Jurnalci olup bütün kötülüklerimi
Jurnalle saydım döktüm hepsini

Jüri oldu hayatımın gerçekleri
Jüri oldu bütün insanlık idealleri

Natürel bakınca dünyaya
Nedensiz ne bulabilirsin?
Ne başıboştur hayatta?
Nasıl olduğunu bilmesen de
Niçin olduğunu bilmesen de
Nedensiz değildir hiçbir şey

Şaşkınca dolaşırken
Şüpheli tüm konularda
Şaşkınlıkla seyrederim
Şıp diye çözüverenleri
Şaşırmamak elde mi?
Şu kadar uğraşmışsın

Aklımı düşürdüm kalbime
Başka insanların kalplerine
Cevabı aranan güzelliklere
Çağırmıştı aklımı kalplere

Dün kavga vardı ikisinde

Haramla doyana
Sınırsız soyana
Kenara koyana
Dünden buyana
Ne derler sorma?

Zoru zorlu yollardan öğrenmek
Yitik zamanlara eş değer gelir
Vasat bir yaşamda eğlenmek
Ümitsizliklere eş anlam gelir

Umutların açtığı yollarda