Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Aklımı akla bindirdim
Aklın yolunda gezdirdim

Tarihte, felsefede, dinde
Törede, siyasette, bilimde

Çizgiler ince
Koptu kopacak

Çizgiler kalınca
Geçilmez duvar olacak

Aydınlığın ışığı yok gibi
Karanlığın ışığı çok gibi
Görünmez dünyanın dibi
Tozu dumana katmış gibi

İnsan eline alınca kalemi

O dan sonra Ö
K den sonra L
U dan sonra Ü

Ve,

Dost aradım sürekli kendime
Dostluk kurup olmak yerine

Yaşadım düşündüm özgürce
Anladım dostlukları özünde

Kırılgan insan
Duramaz kırmadan

Çelişki,
Karışık ilişki

Kısa
Mısa
Ne fark eder?
Bir karış
Boy eder

Tut elimden
Diyeceğim olsaydı

Kalbim
Nasıl olurdu bilemem

.
.
Çocukluğumda okuma yazmaya yat uyu, uyu yatla başlardık
Yatırılmak, uyutulmak kaderimizmiş gibi, yalanlarla donatıldık
Anadolu devleti Osmanlı’nın arkasından elimizde tek gerçek vardı
Üç kıtaya hâkim olan devletten elimizde sadece Anadolu kalmıştı

Düşünmeyi düşündüm
Düşünmenin yasaklarında
Düşüncelerde akıllı olmayı
Düşündüm akıllar arasında

Deli olmayı düşündüm