Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

İnsanlık adına insan olmayı
Dünyada insanca yaşamayı
Tanrı’nın insan yarattığı özde
Olabilmeyi düşündüm derince
Hayatıma baktım bütünüyle
Fikirlerimle, eylemlerimle

Dün insanlık için
Yatağa girip uyudum
Dünyadaki olanlardan
Beynim yorgun
Aklım durgun
Duygularım vurgun

Hayat dostlarla yaşanır
İnsan dostlarıyla tanınır

Ama? !

Dost var, dürüst, güvenilir

Ne bedenden ayrı
Ne bedenden farklı

Beden ruh içinde
Ruh beden içinde

Adımla başla
Yardımımla
Dostluğumla
Bütün sevgimle
Her şeye, her işe

Okumak/Söylemek/Yazmak

Düşün/Düşündüm

Okumayı/Okumamayı

Toprağın kokusunda yaprak
Yağmur arkası kokarak
Yeşil çimenler altı yaşayanlar
Gülüşüyor suyun üstüne çıkarak
Güneş altı buhar dumanları
Yükseltirken havaya kokuları

Allah’tan söz edersin
Başka şey bilmezsin
Tanrı seni biliyor
Yoktur paradan başka derdin

İnanmayan çoktur tanrıya

İpe sapa gelmez
Söze lafa gelmez
İlkeler içinden
Süslü sözlerden
Yoruldum
Duruldum

Bir taş attık kuyuya
Değmedi suya
Zıpladı havaya
Burunlar değdi kokuya

Barış dedik çıktık yola