Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Sevdiğinin savrulan saçları yerine
Açlıktan ölmek üzere olan
Çocuklarının başını okşayabilir misin?

Sevdiğinin buğulu gözleri yerine
Acıdan ağlayan çocukların

Islak çizgi
Henüz kurumamış

Yaşamın özeti
Henüz tamamlanmamış

Deniz üzerinde uçuşan kanadın üzerinde olmak istedim
Martının gözlerinden denizi seyredeyim
Dalarken sulara yıldırım gibi, balıklara değeyim
Ama hani neredeydi balıklar
Ortada yoklar, sanki kaybolmuşlar
Rüzgârdan gelen fısıltılara müzik dedim

Memleket sokakları
Kesilmiş kavakları
Bir doğu rüzgârı
Sallamıyor yaprakları
Kara bulutlar kaplamış dağları
Güneş önü bulutları

Evlatlarım,

Bir gün,
Aranızdan ayrılacağım
Size vasiyet bırakacağım

Bugün Pazar, evde dinleniyorum
Hava güzel aslında, kırlara gider dolaşabilirdim
Ama ben kırlarda dolaşma yerine mısralarda dolaşmayı yeğledim
Bilgisayar başına oturup, bir sayfa açtığımda ne yazacağımı bilmiyordum

Ya bismillah, bakalım mısralar beni nereye götürecek, neler söyletecek?

Laikleşmeye ve hümanizmaya inat
İnsanlık arasındaki savaşların en büyüğü yaşandı

Fransa’da yaşanılan kültür devrimi
Tanrı’yı gökyüzüne, dinleri kiliseye, camiye, havraya hapsetmişti
Laikleşme nedenlerinin başında gelen, din, mezhep savaşlarıydı

Baktım etrafa
Kendimi bilmeden
Kendime bakmadan
Başladım taşlamaya

Yağmur oldu taşlarım

Yaprakları susturdun
Nehirler kuruyor...

Toprak rengini yitirdi
Betonlar yükseliyor..

Sıkıntıyı sıktım
Suyunu çıkardım
Muzip günden kurtardım

Özgürleşti sıkıntı
Etrafı dolaştı