Mehmet Çoban Şiirleri - Şair Mehmet Çoban

Evlatlarım,

Bir gün,
Aranızdan ayrılacağım
Size vasiyet bırakacağım

Bugün Pazar, evde dinleniyorum
Hava güzel aslında, kırlara gider dolaşabilirdim
Ama ben kırlarda dolaşma yerine mısralarda dolaşmayı yeğledim
Bilgisayar başına oturup, bir sayfa açtığımda ne yazacağımı bilmiyordum

Ya bismillah, bakalım mısralar beni nereye götürecek, neler söyletecek?

Laikleşmeye ve hümanizmaya inat
İnsanlık arasındaki savaşların en büyüğü yaşandı

Fransa’da yaşanılan kültür devrimi
Tanrı’yı gökyüzüne, dinleri kiliseye, camiye, havraya hapsetmişti
Laikleşme nedenlerinin başında gelen, din, mezhep savaşlarıydı

Baktım etrafa
Kendimi bilmeden
Kendime bakmadan
Başladım taşlamaya

Yağmur oldu taşlarım

Yaprakları susturdun
Nehirler kuruyor...

Toprak rengini yitirdi
Betonlar yükseliyor..

Sıkıntıyı sıktım
Suyunu çıkardım
Muzip günden kurtardım

Özgürleşti sıkıntı
Etrafı dolaştı

İnsanlık adına insan olmayı
Dünyada insanca yaşamayı
Tanrı’nın insan yarattığı özde
Olabilmeyi düşündüm derince
Hayatıma baktım bütünüyle
Fikirlerimle, eylemlerimle

Dün insanlık için
Yatağa girip uyudum
Dünyadaki olanlardan
Beynim yorgun
Aklım durgun
Duygularım vurgun

Hayat dostlarla yaşanır
İnsan dostlarıyla tanınır

Ama? !

Dost var, dürüst, güvenilir

Ne bedenden ayrı
Ne bedenden farklı

Beden ruh içinde
Ruh beden içinde