Amam aman aman aman!
Hani nerde,nedir zaman?
Yerde midir gökte midir?
Hani nerde,nedir zaman?
İnişte mi yokuşta mı?
Dolaşırken âmâ bir şehrin sokaklarında
Karanlık değdi gözüme aniden.
Karanlık elbiseler giydim
Ve her düğmeye açıldı bir ilik
Dolaşırken karanlığın damarlarında
Her yaşta kadın erkek her insan bir anaya muhtaçtır;
Zira ki ana sevgidir,ana umuttur,ana yârdır.
Çünkü her yaşta her insanın kalbinde bir çocuk vardır.
Anılar, ağardı saçımız evet;
Fakat ıslanmadı toprağımız,
Henüz sararmadı yaprağımız.
Neden çıkarıyorsunuz davet?
Dokuz ay karnında taşır,
Ne cefakârdır anneler.
Bıkmaz geçse de bir asır,
Ne fedakârdır anneler!
Yüreği sanki gökyüzü,
Hatırlamasam da annem mübarek yüzünü
Sararıp solmuş bir resmin bile yok elimde!
Saçlarım söyler başımdaki parmak izini.
Tespih gibi her gün çekerim adın dilimde.
An oluyor gülüyorum,an oluyor ağlıyorum,
Bilmem ki ben bu kötü dünyada ne kâr sağlıyorum.
Ne İstanbul,ne İzmir,ne adana,ne Konya…
Hani Akdeniz’in koynunda bir şehir var ya
İşte orası benim doğduğum şehir Antalya!
Hani Gazi Mutafa Kemal Paşa şöyle der ya:
“Şüphesiz dünyanın en güzel yeridir Antalya!”
Kimliğini yitirenlerce kaymakam, vali
Militandır;bilsin ki bunu bütün ahali.
Şimdi bize kimse”öğretmen” demiyor bil ki,
Sen gider isen bize”öğretmen”derler belki.
Aç kaldım
Susuz kaldım
Uykusuz kaldım
İşimden kovuldum
Her şey terk etti beni
Yalnız bir şey terk etmedi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!