Kahve gözlerini sevdiğim güzel
Niçin benden gül yüzünü çevirdin
Şiirler yazmıştım ben sana özel
Kalemi kırdın,hokkayı devirdin.
Sayarak geçirdim ben günlerimi
Kalp kırıldı mı viranedir kırana,
Hep”ah”tır ağzından çıkan, duyana!
Dünya bir durak,hayat bir”an”dır.
Kalp kırmak bilir misin ne yamandır?
İflah etmez kıranı…
Felç etmiştir kırık, sol yanını.
Sevmiyormuş!
Sevmezsen sevme be!
Bundan böyle
Bakmam ne yüzüne ne de gözüne!
Artık önüne diz çöküp ağlamam,
Karalar bağlamam.
Haydi bismillah deyip birlikte çıktık yola
Aklımıza hak, adalet millet,vatan düştü
Beraber koştuk dikenli yollarda kol kola
Yolun sonunda sana bir sarayla bir cihan,
Bana adalet boşluğunda bir zindan düştü.
Dinlesek de eski ezgileri,
Düzeltemeyiz yüzümüzdeki çizgileri.
Çalsak da de eski plakları,
Yok edemeyiz saçlarımızdaki akları.
İstersen taze ekmekle tereyağı ye,
İstersen akmeğini bala ban.
Kömür gözlüm,aylarca görmediğim
Gül yüzünü ben görmeye geldim.
Hayli zamandır aşkla örmediğim
Samur saçlarını örmeye geldim.
Hiç gördün mü sen benim güldüğümü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!