Ah! Neden ben güneşten uzaktayım?
Yüreğimde hiç sönmeyen bir yangın…
Ölmedim; fakat neden kızaktayım?
Kır Çiçekleri bana neden kırgın?
Dünyanın malında benim gözüm yok,
Göklerden yağınca ateş, bir adam
Sardı aşk gibi kalbine çileyi.
Saplansa da yüreğine kırık cam,
Koştu alıp koltuğuna kelleyi.
Çaya katayım seni,
Çaya renk gelsin.
Kokun sinsin çayın rengine…
Bu güzel kokululu, renkli çayı
Dudağının değdiği en güzel yerinden
Çekeyim içime nefes gibi;
Bir uzay aracım olsa,
Gitsem aya,yıldızlara…
Dost olsam yıldızlarla,
Akraba olsam Ay’la.
İki yüzlülere kalsa bu dünya,
Bitse bu cefa…
Vurunca gölgesi pencereme Ay’ın
Ne de hoş oluyor kokusu çayın.
Bir de ilkbahar mevsimi ise gün
Paha biçilmez keyfine bu ömrün
Dinlendirir ruhumu suyun sesi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!