Kahve gözlerini sevdiğim dilber!
Ak tebeşir tutsun hep ak ellerin
Güzellikler söylesin hep dillerin
Hak önünde hep dik dursun bellerin
Sararıp solmasın e mi güllerin!
Bir ilkbahar sabahı
Hava pırıl pırıl
Hafiften esiyor rüzgâr.
Güneş ışınları henüz çok taze…
Sıfatın adı da olmuş ön ad,
Uçurmuşlar takmışlar da kanad.
Fiile demişler, olmuş eylem,
Bilmiyorum doğru mu bu söylem?
Bakmaz da kendi eşekliğine
Kalkar yaşlı attan eyer ister.
Asla değer vermez de kimseye,
Başkalarından hep değer ister.
Sırtında taşısan ömür boyu,
Bak kömür gözlüm
Senin için şiirler yazdım,
Sana bunca şey söyledim.
Başka ne söyleyeyim?
Fakat bir şey daha var:
Seviyorum işte seni
Sevgi kokar kıyı bucak
Gidince kış,kıyamet kar.
Açar sevgi,çiçek çiçek
Evvel bahar geldiğinde!
Coşar sular ırmak ırmak,
Bir gün yine çok bunalmıştım
Koştum denize.
Dedim :Ey deniz!
Al beni koynuna
Dola kollarını boynuma
Dedi: Ey aziz!
Her insan bir dünyadır.
Bir insan doğdu mu
Yeni bir dünya kurulur.
Bu yüzden her gün
Çolk sayıda dünya kurulur.
Bir insan da öldü mü
Gözlerden çıkan şualar
Çarpışır havada.
İç içe girer,
Çanakkale de çarpışan mermiler gibi…
Dağılıp gökyüzüne
Aşk olurlar,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!