Küllerimden Bahar Şiiri - Sempatiksair E ...

Siir mi yazarım sanıyorsun şimdi,
tekrar mı yüreğimi salarım o derin üzüntülere
hasret miyim,sanıyorsun,
sevginin yüzüne
nefret etmek için harcadığım;
çabalarım boşa mı gidecek

yoo hayır bir daha düşmem o tuzağa
kalbimi açamam bir daha hüzüne
gözlerim özlese de bir çift gözü
tutacağım kalbime verdiğim o son sözü.

Geçer elbet geceler, diner içimdeki sızı,
Bir yabancı gibi anarım artık eski anıları,
Ne adını taşırım dudaklarımın kıyısında,
Ne de hayalini büyütürüm yalnızlığımda.

Bir zamanlar uğruna dünyaları yaktığım sen,
Şimdi hatıralarımın en uzak köşesindesin.
Kırılan yerlerimden filizlenen sabırla ben,
Kendi küllerimden doğan bir bahar gibiyim.

Varsın özlesin gönlüm bazen eski günleri,
Akıl bilir hangi yolun çıkmaz sokak olduğunu.
Sevda dediğin bazen vazgeçmeyi bilmektir,
İnsanın kendine dönüp yeniden doğduğunu.

Artık ne beklerim kapımda bir mucizeyi,
Ne de gecelere emanet ederim kaderimi.
Çünkü öğrendim; en büyük zafer bazen,
Unutmak değil, hatırlayıp da dönmemeyi.